سکه

یک سکه معمولاً یک قطعه از مواد سخت ، به طور کلی فلز ، معمولاً به شکل دیسک است و بیشتر آنها توسط یک دولت صادر می شود تا به عنوان نوعی پول در معاملات مورد استفاده قرار گیرد. همراه با اسکناس ، سکه ها فرم های نقدی کلیه سیستم های پولی مدرن را تشکیل می دهند. سکه ها معمولاً برای واحدهای کم ارزش استفاده می شوند و معمولاً از اسکناس برای مقادیر بالاتر استفاده می شود. همچنین ، در بیشتر سیستم های پول ، سکه بالاترین ارزش ارزش کمتر از پایین ترین ارزش را دارد.

جمع آوری سکه ها

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد جمع آوری سکه ها ، یادداشت های بانکی ، سکه های توکن و اگزونومیا ، به جمع آوری سکه و numismatics مراجعه کنید.

مقدار یک سکه

ارزش مبادله بازار یک سکه از ارزش تاریخی آن و/یا ارزش ذاتی فلز کامپوننت (به عنوان مثال سکه های طلا ، سکه های نقره ای یا سکه های پلاتین) حاصل می شود.

با این حال ، در دوران مدرن ، بیشتر سکه ها از یک فلز پایه ساخته شده اند و ارزش آنها کاملاً از وضعیت آنها به عنوان پول فیات ناشی می شود. این بدان معناست که ارزش سکه توسط دولت فیات به جای توافق توسط مردم تصویب می شود ، که واقعاً آن را به یک سکه کمتر می کند و به سختی به معنای سخت تر است.

1. این باید از یک ماده ارزشمند ساخته شود و نزدیک به ارزش بازار آن ماده باشد.
2. این باید از وزن و خلوص استاندارد باشد.
3. برای شناسایی مرجعی که محتوا را تضمین می کند ، باید مشخص شود.

با تعریف فوق ، اختراع و اولین استفاده از سکه ها از پادشاهی لیدیا در حدود 643-630 B. C. در سه نسل از پادشاهان لیدیان ، پول لیدیا به تدریج از توده های الکتروم (آلیاژ طبیعی نقره و طلای) به سکه های وزن و خلوص تضمین شده ، که با مهر پادشاه مشخص شده است ، منتقل شد. سکه های واقعی همچنین در این بازه زمانی در هند و چین بسیار نزدیک بودند.

در سالهای 1979 و 1980 ، یک تیم معماری چینی که منطقه ای پیرامون پادشاهی باستانی لولان را کشف می کند ، برخی از ابزارها و سکه های سنگی مزولیتیک را کشف کرد (به لولان: سفرهای مدرن چینی مراجعه کنید).

تسویه حساب سکه

سطح قیمت ایالات متحده ، علامت های خط قرمز 1800-2000 از استاندارد نقره ای استفاده می کنند

در طول تاریخ ، دولت ها شناخته شده اند که سکه های بیشتری را نسبت به عرضه فلزات گرانبها ایجاد می کنند. با جایگزینی بخشی از محتوای فلزی گرانبهای یک سکه با یک فلز پایه (اغلب مس یا نیکل) ، ارزش ذاتی هر سکه جداگانه کاهش می یابد (از این طریق "پول آنها را کاهش می دهد)) ، به مقامات سکو اجازه می دهد سکه های بیشتری را از آنچه در غیر این صورت تولید می کندممکن بودن. کاهش پول تقریباً همیشه منجر به تورم قیمت می شود مگر اینکه کنترل قیمت نیز توسط اداره حاکم ایجاد شود. برخی نمونه کلاسیک از این پدیده را رفتار سطح قیمت در ایالات متحده از سال 1964 می دانند (سال گذشته در گردش سکه های ایالات متحده از 90 درصد نقره استفاده شد). چنین دفع و تورم برای ایالات متحده منحصر به ایالات متحده نبود ، تقریباً همه کشورهای دیگر سکه خود را نیز از بین می بردند. انگلستان و سایر کشورها در همان دوره تورم مشابهی را دیدند. علاوه بر این ، جریان سکه نقره در نیمه اول قرن بیستم لزوماً "سکه واقعی" با تعریف فوق نبود. به عنوان مثال ، در سال 1960 ، نقره در یک سکه ایالات متحده کمتر از چهار سنت ارزش داشت. بسیاری از کشورها ارز خود را به عنوان ابزاری برای ساخت سیستم ارزی تحت تأثیر تورم عملی تر کرده اند. یک نمونه اخیر اما شدید این امر ترکیه است که در اول ژانویه 2005 ارز خود را مجدداً بازسازی کرد. یکی از لیر های ترکی جدید یک میلیون از لیر قدیمی ترکیه است.

بیشتر کشورهایی که مشمول تورم شدید نبوده اند ، هنوز سیستم سکه خود را اصلاح کرده اند تا اطمینان حاصل کنند که سکه ها همچنان وسیله ای عملی برای مبادله هستند. به طور کلی این به سه روش رخ می دهد:

1) کاهش اندازه سکه ها یا استفاده از فلزات ارزان تر ، مانند تغییر نیوزیلند از سکه های مس و نیکل به سکه های کوچکتر و روکش.

2) از بین بردن سکه های کم ارزش از گردش خون. نیوزیلند سکه های یک ، دو و پنج درصد خود را از گردش خارج کرده است. بسیاری از کشورهای دیگر ، از جمله استرالیا و انگلستان نیز رویکرد مشابهی را اتخاذ کرده اند.

3) جایگزینی اسکناس های با ارزش کم با سکه. انگلستان سکه های یک و دو پوندی دارد و نیوزیلند سکه های یک و دو دلاری دارد. این به طور کلی توسط عوامل اقتصادی هدایت می شود ، زیرا سکه ها به طور قابل توجهی طولانی تر از اسکناس ها هستند.

ایالات متحده از این نظر غیرمعمول است که فقط سیستم سکه خود را کمی اصلاح کرده است تا این تورم را در خود جای دهد. این سکه یک ساله از سال 1864 کمی تغییر کرده است (گرچه ترکیب آن در سال 1982 تغییر یافت تا تقریباً تمام مس را از سکه خارج کند) و هنوز هم با وجود قدرت خرید بسیار کاهش یافته ، همچنان در گردش است. در انتهای دیگر طیف ، بزرگترین سکه در گردش مشترک 25 سنت است که ارزش کم برای بزرگترین سکه فرقه در مقایسه با سایر کشورها است. تلاش برای معرفی یک سکه یک دلاری با موفقیت محدودی روبرو شده است. در نتیجه ، سکه های امروز در آمریکا به سختی به معنای عملی "پول" تلقی می شوند. به طور فزاینده ای دستگاه های شمارش سکه هستند که به دلیل تبدیل "سکه" خود به "پول نقد" ، به مصرف کنندگان پول می پردازند.

جالب اینجاست که با افزایش چشمگیر اخیر در قیمت مس ، نیکل و روی ، هم سکه های یک و پنج درصد ایالات متحده اکنون برای محتوای فلز خام خود بیشتر از ارزش چهره خود ارزش بیشتری دارند. به طور خاص ، قطعات یک درصد مس (آنهایی که قبل از سال 1982 و برخی از سکه های سال 1982) وجود دارد ، اکنون حاوی مس حدود دو سنت است.

ویژگی های سکه مدرن

یک سکه برنز از سلسله هان چینی - Circa قرن اول قبل از میلاد. برخی از سکه های مدرن ژاپنی هنوز سوراخ مشخصی در سکه دارند.

یک سکه یونانی باستانی ، تحت حاکمیت روم ، حدود 268 میلادی.

لبه های آسیاب یا نی ، که هنوز هم در بسیاری از سکه ها یافت می شود ، در ابتدا طراحی شده اند تا نشان دهند که هیچ یک از فلز ارزشمند از سکه تراشیده نشده است. قبل از استفاده از لبه های آسیاب شده ، سکه های گردش شده معمولاً از "تراشیدن" رنج می بردند ، که توسط آن افراد بی پروا مقدار کمی از فلز گرانبها را از لبه تراشیده اند. سکه های نقره ای استرلینگ بریتانیایی بی نظیر تقریباً نیمی از وزن ذوب شده آنها تراشیده شده است. این شکل از کاهش در تودور انگلیس منجر به تدوین قانون گرشام شد. سلطنت باید به طور دوره ای سکه های گردش را به یاد بیاورد ، فقط ارزش شمش نقره را پرداخت می کند و آنها را دوباره اشباع می کند.

به طور سنتی ، طرف سکه ای که دارای یک غرفه یک سلطنت یا اقتدار دیگر یا یک نماد ملی است ، به عنوان سر متضاد یا محاوره ای نامیده می شود. طرف دیگر آن را معکوس یا محاوره ای نامیده می شود. با این حال ، این قانون در برخی موارد نقض می شود. قانون دیگر این است که طرف حامل سال مینینگ ، متناسب است ، اگرچه برخی از سکه های چینی ، بیشتر سکه های کانادایی ، سکه 20P انگلیس و تمام سکه های ژاپنی ، یک استثنا هستند.

جهت گیری متضاد با توجه به معکوس بین کشورها متفاوت است. برخی از سکه ها دارای جهت گیری سکه هستند ، جایی که سکه باید به صورت عمودی چرخانده شود تا طرف دیگر را ببیند. سکه های دیگر ، مانند سکه های انگلیسی ، دارای جهت گیری مدالیک هستند ، جایی که سکه باید به صورت افقی تلنگر شود تا طرف مقابل را ببیند.

سکه هایی که گرد نیستند (به عنوان مثال 50 پنس انگلیس) معمولاً تعداد عجیب و غریب از طرفین دارند و لبه ها آن را دور می کنند. این به گونه ای است که سکه دارای قطر ثابت است و بنابراین توسط ماشین های فروشنده به هر روشی که درج شود ، تشخیص داده می شود. اگر یک سکه یک طرفه هم داشته باشد ، این امکان پذیر نخواهد بود. با این حال ، برخی از این طرح های قدیمی مانند سکه 50 درصد استرالیا 12 طرفه باقی مانده است.

سکه ها به عنوان نوعی قالب دو طرفه مورد استفاده قرار می گیرند. به منظور انتخاب بین دو گزینه با امکان تصادفی ، یک انتخاب با عنوان "سرها" و دیگری "دم" برچسب گذاری می شود و یک سکه می چرخد یا "پرتاب" می شود تا ببیند آیا طرف سر یا دم در بالا ظاهر می شود. به دادگاه برنولی مراجعه کنید. یک سکه منصفانه تعریف شده است که احتمال سر (در مجالس آزمایشات برنولی ، "موفقیت") دقیقاً 0. 5 را دارد. یک نمونه گسترده از یک سکه نامتقارن ، سکه یورو بلژیکی است. همچنین به Flipping Coin مراجعه کنید.

حاکمیت های طلا و یک کروگرند

سکه ها گاهی جعل می شوند تا وزن یک طرف بیشتر شود. گفته می شود چنین سکه ای "وزنی" است.

برخی از سکه ها به نام bracteates بسیار نازک هستند که فقط از یک طرف قابل اصابت گلوله هستند.

سکه های دو فلزی گاهی اوقات برای اهداف یادبود استفاده می شود و در دهه 1990 فرانسه از یک سکه سه فلزی استفاده می کرد. در سال 1996 کانادا یک سکه دو فلزی دو فلزی را که معمولاً به عنوان Toonie گفته می شد ، پذیرفت.

سکه های گیتار به شکل یک بار در سومالی صادر شده بود ، لهستان یک بار یک سکه 10 زلوتی به شکل فن صادر کرد ، اما شاید عجیب ترین سکه تاکنون سکه 10 دلاری 2002 از نائورو ، یک سکه به شکل اروپا باشد.