بازارهای سرمایه "سبز"

صدور اوراق بهادار اجتماعی در سال 2020 هفت برابر شد و در درجه اول هدف قرار دادن مراقبت های بهداشتی ، آموزش و شرکتهای کوچک و متوسط بود. بیشتر این اوراق قرضه از دولت ها و آژانس های توسعه چند جانبه سرچشمه گرفته است. اگرچه صادرکنندگان عمومی ، برخلاف برنامه های خصوصی ، وظیفه مستقیمی برای ارائه خدمات اجتماعی دارند ، اما صدور اوراق بهادار اجتماعی نیز تسریع شده است. صادرکنندگان خصوصی اوراق بهادار اجتماعی با هدف تأمین مالی برنامه هایی برای حمایت از ذینفعان ، کارمندان ، مشتریان و جوامع محلی انجام شده است. چنین اوراق قرضه فرصتی برای شرکت ها برای گسترش استخرهای سرمایه گذار فراهم می کند. به طور کلی ، بدهی پایدار در سال 2020 به اوج جدیدی رسید و در سراسر باند و وام های افزایش یافته با اهداف محیطی و اجتماعی برای بهبودی مقاوم پس از کوویی د-11.

فضای کافی برای رشد مالی پایدار با آژانس های توسعه بین المللی وجود دارد

علیرغم رشد چشمگیر در سالهای اخیر ، اوراق قرضه Green ، Social و پایدار تنها 0. 5 درصد از بازار جهانی اوراق قرضه حاکمیت را تشکیل می دهد. اولین اوراق قرضه سبز ، که در سال 2007 توسط بانک سرمایه گذاری اروپا و در سال 2008 توسط بانک جهانی صادر شد ، تحت عنوان اوراق قرضه آگاهی از آب و هوا با درآمد حاصل از پروژه های انرژی تجدید پذیر و بهره وری انرژی صادر شد. در سال 2013 ، شرکت بین المللی دارایی (IFC) برای حمایت از پروژه های دوستانه آب و هوا در اقتصادهای نوظهور ، اوراق قرضه سبز به ارزش 1 میلیارد دلار صادر کرد.

این اوراق قرضه پیشگام معیارهای واجد شرایط بودن را تعریف کرده و گزارش تأثیر را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فرآیندهای صدور اوراق معرفی می کند. علاوه بر این ، صدور بانک جهانی الگوی جدیدی از مشارکت و همکاری بین ذینفعان ، از جمله سرمایه گذاران ، آژانس های توسعه ، بانک ها و بازیگران بخش خصوصی را خلبانی کرد. در حال حاضر ، مدل سبز برای اوراق قرضه ای که در حال افزایش بودجه برای 17 هدف توسعه پایدار است ، اعمال می شود. بانکهای توسعه چند جانبه تنها صادرکنندگان اوراق قرضه سبز تا سال 2012 بودند که اولین اوراق قرضه سبز شرکت ها ظهور کردند. پس از آن ، در سال 2017 ، لهستان اولین اوراق قرضه سبز حاکم را صادر کرد.

شکاف پایدار با درآمد بالا و پایین همچنان ادامه دارد

تقریباً یک سوم دولت های سراسر جهان ، به رهبری کشورهای با درآمد بالا ، ابزارهای سبز ، اجتماعی و پایدار را از طریق ترکیبی از نهادهای محلی و ملی صادر کرده اند. حدود 60 درصد از کل کشورهای با درآمد بالا دارای ابزارهای پایدار صادر شده از دولت هستند. این سهم برای کشورهای با درآمد متوسط و متوسط متوسط به طور قابل توجهی پایین است (شکل 1). دولت ها در کشورهای کم درآمد تاکنون هیچ ابزارهای پایداری صادر نکرده اند.

شکل 1: سهم کشورهایی که دارای ابزارهای پایداری صادر شده توسط دولت هستند ، توسط گروه درآمد ، 21-2020

منابع: ابتکار اوراق بهادار آب و هوا 2020/21 ؛شرکت بین المللی مالی 2021 ؛پالایش 2021

توجه: داده ها 190 اقتصاد را پوشش می دهد

به طور کلی ، اقتصادهایی که دارای بازارهای سرمایه قوی هستند ، نسبت به مناطقی که توسعه نیافته اند ، صدور اوراق قرضه پایدار حاکمیت بیشتری دارند.

ابزارهایی برای غلبه بر چالش های "سبز شدن" بازارهای سرمایه

از امروز ، هیچ تعاریف جهانی مورد توافق از اوراق قرضه سبز ، اجتماعی یا پایدار وجود ندارد ، و اصول اوراق قرضه سبز (GBP) جزئیات مشخصی را در مورد آنچه که به عنوان اوراق قرضه واجد شرایط است ارائه نمی دهد-این تعاریف تا حد زیادی در برابر صادرکنندگان باقی مانده است. بانک جهانی و IFC از معیارها و تعاریف خود برای پروژه های پایدار واجد شرایط استفاده می کنند. به نوبه خود ، ابتکار اوراق بهادار آب و هوا دسته های جداگانه ای از تعاریف و معیارهای سبز خاص بخش را ارائه می دهد.

GBPS برای اطمینان از شفافیت و صحت اطلاعات فاش شده توسط صادرکنندگان به ذینفعان ، بررسی های خارجی قبل و بعد از صدور را توصیه می کند. برای هر اوراق قرضه موضوعی پیشنهادی ، صادرکنندگان باید ارائه دهندگان بررسی خارجی را برای ارزیابی تراز اوراق قرضه یا چارچوب اوراق قرضه خود با اجزای اصلی GBPS تعیین کنند. پس از صدور ، GBP ها توصیه می کنند که یک درآمد حاصل از درآمد حاصل از یک حسابرس خارجی برای تأیید تخصیص وجوه از درآمد حاصل از اوراق قرضه سبز به پروژه های واجد شرایط بررسی شود.

راه های افزایش بودجه سبز

برای تحقق اهداف سبز و کمک به کانال های بیشتر برای فعالیت های پایدار ، کشورها باید به طور فعال بازارهای مالی پایدار را پیش ببرند. تعداد فزاینده ای از کشورهای با درآمد بالا و متوسط چارچوب های نظارتی پایدار را توسعه داده اند ، و برخی از بازارهای نوظهور پیشرفت چشمگیری در اجرای سیاست های پایدار داشته اند. با این حال ، پیشرفت بسیار بیشتری در سراسر جهان مورد نیاز است.

علاوه بر این، بخش خصوصی باید شیوه های سرمایه گذاری پایدار را خارج از دستورات نظارتی اتخاذ کند. بورس ها می توانند به ناشران کمک کنند تا تعیین کنند چه نوع ریسک ها و فرصت های مرتبط با آب و هوا باید برای سرمایه گذاران افشا شود و باید در مورد افشاهای مورد نیاز قانون نظر داشته باشند. با توسعه الزامات فهرست پایداری در همکاری با مقامات نظارتی، بورس ها می توانند به اطمینان از انطباق شرکت های بورسی و تعیین استاندارد برای شرکت های غیر بورسی کمک کنند. بعلاوه، صرافی ها باید با شرکت های فهرست شده همکاری نزدیک داشته باشند تا از صحت و ثبات داده های گزارش شده اطمینان حاصل کنند. اجرای استانداردهای جهانی و چارچوب های سیاست به بسیج بیشتر سرمایه برای فعالیت های اقتصادی پایدار کمک می کند.