ارزهای دیجیتال به عنوان آینده پول

محبوبیت ارزهای رمزپایه در سالهای اخیر به دلیل افزایش دسترسی و اخبار مربوط به افزایش قیمت های رکورددار افزایش یافته است.

این افزایش غیرقابل توصیف باعث شده است که میلیونرهای برخی از آنها باشد ، اما نوسانات بدنام آن همچنین بسیاری از سرمایه گذاران را به خسارات قابل توجهی پرستار کرده است. این نوسانات شدید در ارزش و همچنین عدم مقیاس پذیری ، در نهایت مانع از تصویب گسترده cryptocurrency به عنوان یک روش پرداخت شده است. با این حال ، کاستی های آن به انواع جدیدی از ارزهای دیجیتال منجر شده است و سعی در موفقیت در جایی که پیشینیان آنها کم شد.

یکی از نوآوری های امیدوارکننده Stablecoins است. در طی دو سال گذشته ، تعداد استابلها در گردش به صورت نمایی افزایش یافته است ، که در حال حاضر بیش از 100 میلیارد دلار ارزش دارد. این مسیر به سمت بالا از مشخصه مشخصه stablecoins ناشی می شود. آنها از یک دارایی ذخیره در نسبت 1: 1 ، که معمولاً دلار آمریکا یا فلزات گرانبها هستند ، پشتیبانی می شوند. در نتیجه ، ارزش ذاتی آن نباید تحت تأثیر حرکات خارجی باشد ، همانطور که در مورد ارزهای رمزنگاری معمولی نیز وجود دارد. در حقیقت ، Stablecoins با ارائه سرعت و هزینه مزایای ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین ، اما بدون نوسانات قیمت ، به سرعت به رقیب اصلی ارزهای فیات تبدیل می شوند.

مانند ارزهای رمزنگاری شده ، استابلها از طریق دفترچه های توزیع شده معروف به blockchains رد و بدل می شوند. این بلاکچین ها از الگوریتم های رایانه ای برای تأیید صرافی ها ، از بین بردن نقش سنتی بانک ها یا شرکت های کارت اعتباری استفاده می کنند. با انجام این کار ، آنها همچنین هزینه های مرتبط با واسطه ها را از بین می برند و هزینه های کلی معاملات را کاهش می دهند. blockchain های Stablecoin نیز به طور معمول سریعتر از پسر عموی های رمزنگاری خود هستند. در حقیقت ، DIEM ، Stablecoin متا ، انتظار می رود حداقل 1000 معاملات پرداخت در ثانیه را پردازش کند. در صورت موفقیت ، DIEM معاملات 2. 5 برابر سریعتر از Swift ، بزرگترین تسهیل کننده پرداخت های بین المللی را پردازش می کند.

اما این برای عموم مردم چه معنی دارد؟خوب ، برای یک ، سرعت و هزینه کم معاملات stablecoin به طور قابل توجهی پرداخت های مرزی را بهبود می بخشد و در نهایت گنجاندن مالی را در سطح جهانی افزایش می دهد.

Stablecoins Global می تواند با اجازه دادن به مصرف کنندگان ، بدون نیاز به حساب سپرده گذاری ، معاملات بین المللی را با امکان ارسال مستقیم از طریق هر دستگاه تلفن همراه یا کیف پول دیجیتال ، در دسترس قرار دهد. این می تواند به نفع مردم در کشورهایی که زیرساخت های مالی توسعه نیافته دارند ، که ممکن است به گزینه های پرداخت کارآمد یا مقرون به صرفه دسترسی نداشته باشند ، سودمند باشد. Stablecoins همچنین هزینه های ارزی را برای پرداخت هزینه های مرزی مقرون به صرفه تر می کند-به عنوان مثال ، یک مزیت خاص ، به عنوان مثال ، برای کارگران یقه آبی در خاورمیانه که مرتباً پول را به خانه خود می فرستند.

هدف اصلی Stablecoins ارائه جایگزینی برای پول نقد با ساده کردن پرداخت بین مصرف کنندگان به صورت روزانه است. اما آنها همچنین پتانسیل امیدوار کننده ای را برای سرمایه گذاران دارند. با ادغام ویژگی های مطلوب پول دیجیتال و فیات ، Stablecoins به عنوان یک سطح شیب دار مؤثر بین دو جهان عمل می کند. آنها را می توان به راحتی با نرخ ارز ثابت به ارزهای ملی تبدیل کرد تا کاربران بتوانند با زحمت وجوه را از حساب های بانکی خود به کیف پول Stablecoin منتقل کنند و برعکس. این امر به مؤسسات مالی و سرمایه گذاران اعتماد به نفس بیشتری برای ورود به عرصه تجارت cryptocurrency فراهم می کند ، زیرا آنها می توانند در صورت لزوم به راحتی منابع خود را به ارز ملی خود تبدیل کنند.

علیرغم پتانسیل آنها برای به وجود آوردن مزایای بسیاری ، Stablecoins در صورت عدم تنظیم می تواند برخی از خطرات را ایجاد کند. محبوبیت روزافزون و پذیرش آنها در چشم انداز مالی اصلی نگرانی های تنظیم کننده ها را ایجاد کرده است. ظهور Stablecoins شبیه "دوره بانکی آزاد" قرن نوزدهم است ، هنگامی که بانک های خصوصی آمریکایی توانستند ارزهای خود را صادر کنند. هنگامی که مصرف کنندگان اعتماد به یک بانک خاص را از دست دادند ، سعی می کردند بودجه خود را به یکباره پس بگیرند. این امر غالباً باعث ایجاد "اداره بانکی" می شد ، جایی که بسیاری از مشتریان به طور همزمان پول خود را پس می گرفتند و باعث می شدند بانک از پول نقد خارج شود و در نهایت منجر به عدم موفقیت آن شود. همین نگرانی در مورد stablecoins نیز وجود دارد. در حالی که برخی از صادرکنندگان به طور شفاف دارایی هایی را که برای حمایت از سکه های خود دارند ، فاش می کنند ، اما در معرض همان الزامات ذخیره دقیق مانند موسسات مالی سنتی نیستند ، به ویژه اگر صادرکننده یک سازمان خصوصی باشد. بنابراین این امر منجر به شک و تردید در مورد اینکه آیا صادرکنندگان StableCoin دارای ذخایر کافی برای حفظ نسبت فیات 1: 1 در زمان بحران هستند.

رسوایی Tether این دلهره ها را تشدید کرد ، زیرا صادرکننده پیشرو در بازار با ادعاهای متعدد در مورد عدم شفاف بودن در مورد میزان ذخایر آن روبرو شد. در سال 2021 ، Tether با دفتر دادستان کل نیویورک به اتهام اتهاماتی مبنی بر اینکه به دروغ ادعا می کند که Stablecoin آن در هر زمان 1: 1 توسط دلار آمریکا حمایت می شود ، مستقر شد. این تسویه حساب به Tether نیاز داشت تا 18. 5 میلیون دلار مجازات بپردازد ، گزارش های منظم در مورد ذخایر آن را ارائه دهد و تجارت با ساکنان نیویورک را متوقف کند. با وجود تسویه حساب ، نگرانی های مربوط به عدم نظارت و شفافیت در صدور و پشتیبانی از Stablecoin همچنان ادامه دارد.

با این حال ، هنگامی که توسط سازمانهای معتبر صادر می شود ، تنظیمات خصوصی یا دولتی تنظیم می شود ، پاسدار می تواند سودمند باشد. به عنوان مثال ، در مورد پیشنهادات اولیه سکه (ICO) یا پیشنهادات توکن پایدار (STO) ، سرمایه گذاران را می توان در Stablecoins پرداخت کرد. این بدان معناست که وجوه سرمایه گذاران در معرض نوسانات کمتری قرار می گیرند و به عنوان ارزش ذخیره شده نسبت به ارزهای رمزپایه کمتر پایدار مناسب تر خواهند بود.

بنابراین سؤال این است: چگونه می توانیم ضمن به حداکثر رساندن اعتماد به صادرکنندگان در پشت سر خود ، از مزایای احتمالی stablecoins لذت ببریم؟این جایی است که ارزهای دیجیتالی بانک مرکزی (CBDC) وارد می شوند. این ارزهای کاملاً دیجیتالی شبیه به stablecoins هستند زیرا آنها تمام مزایا را ارائه می دهند ، یعنی راحتی بیشتر و دسترسی. مانند stablecoins ، CBDC ها می توانند به سرعت و کارآمد منتقل شوند و معاملات سریعتر و ارزان تر را از جایگزین FIAT امکان پذیر می کنند. علاوه بر این ، CBDC ها به همان اندازه همتایان خصوصی خود بدون مرز هستند و از فناوری blockchain برای از بین بردن نیاز به واسطه هایی مانند بانک ها یا خدمات ارزی استفاده می کنند.

Stablecoins و CBDC می توانند همزیستی باشند ، و هر دو توسط موسسات مالی قابل تنظیم هستند. با این حال ، تفاوت های کلیدی بین این دو وجود دارد. CBDC ها به جای اینکه به یک دارایی اساسی بپردازند ، به عنوان یک نسخه دیجیتالی از ارز فیات یک کشور ، که مستقیماً توسط مقامات حاکم صادر می شود ، طراحی شده اند. stablecoins ارزش مبادله ای با ارز دیگر ندارد ، حتی با ارز فیات که از آن حمایت می شود. با حمایت یک بانک مرکزی ، CBDC ها را می توان به ارز فیات تبدیل کرد و چارچوبی استاندارد تر و تنظیم شده تر را برای اطمینان از ایمنی و ثبات و همچنین اعتماد و اعتماد به نفس بیشتر در استفاده از آن فراهم کرد.

CBDC ها همچنین به دلیل ماهیت متمرکز و استاندارد خود ، قابلیت همکاری بیشتر با سایر ارزهای دیجیتال و سیستم های پرداخت را ارائه می دهند. از طرف دیگر ، Stablecoins می تواند در چندین سیستم عامل تکه تکه شود و ممکن است در دستیابی به همان سطح قابلیت همکاری با چالش هایی روبرو شوند.

بدون شک ، هر دو Stablecoins و CBDC این پتانسیل را دارند که نقش مهمی در آینده مالی داشته باشند. اما در حالی که Stablecoins امکانات هیجان انگیز را به عنوان یک ارز سرمایه گذاری و ذخیره ارزش باز می کند ، احتمالاً نقش آنها در آینده مالی به همین جا ختم می شود. از طرف دیگر ، CBDC ها به دلیل افزایش امنیت ، اعتماد و چابکی که از طریق یک چارچوب انطباق تنظیم شده ارائه می دهند ، به عنوان ستون فقرات پرداخت های روزمره و خدمات مالی در نظر گرفته می شوند.< SPAN> CBDC ها همچنین به دلیل ماهیت متمرکز و استاندارد آنها ، قابلیت همکاری بیشتر با سایر ارزهای دیجیتال و سیستم های پرداخت را ارائه می دهند. از طرف دیگر ، Stablecoins می تواند در چندین سیستم عامل تکه تکه شود و ممکن است در دستیابی به همان سطح قابلیت همکاری با چالش هایی روبرو شوند.