مدیریت نقدینگی: یک چالش جدید برای بانک ها

توری های فشارهای نقدینگی اخیراً بر عناوین حاکم شده اند زیرا بانک ها و سایر موسسات مالی احساس فشار چالش های فعلی بازار را دارند. حتی مورد علاقه های بازار ، مانند FinTechs در حال رشد سریع ، درد کمبود نقدینگی را احساس می کند.

سالهاست که مزایای نقدینگی فراوان و ارزان به معنای محیط بودجه خوش خیم برای بانک ها و اقتصاد به طور کلی است ، اما تغییر شرایط خواستار تجدید نظر در برابر افزایش نقدینگی در برابر افزایش نرخ بهره ، سفت شدن کمی و کمی است. عدم اطمینان اقتصادی.

پرداخت ها ، چه عمده فروشی و چه خرده فروشی ، به سرعت به سمت پردازش در زمان واقعی حرکت می کنند ، مفهومی که با چشم انداز نقدینگی امروز مترادف شده است. این امر به ویژه برای مؤسسات مالی و زیرساخت هایی که بر اساس مکانیسم های صرفه جویی در نقدینگی کار می کنند ، خواستار است و به همین دلیل نقدینگی گریزان است. علاوه بر این ، موضع پولی فعلی نقدینگی را بسیار کمیاب و پرهزینه می کند.

به همین ترتیب ، موضوع نقدینگی داخل دهانه از نظر اهمیت در بین بانکها ، به ویژه در موارد جهانی و سیستماتیک مهم ، از نظر اهمیت قابل توجهی افزایش یافته است. بانک های مرکزی و سرپرستان در سراسر جهان بسیار بیشتر از بهم پیوستن بازارها و خطرات مسری در نتیجه بحران های اعتباری و نقدینگی و تأثیر ناشی از آن بر اقتصاد آگاه هستند.

مدیریت نقدینگی چیست؟

قبل از اینکه چگونگی غلبه بر چالش ها را بررسی کنیم ، ابتدا باید بفهمیم که مدیریت نقدینگی چیست و چگونه بر نحوه عملکرد بانکها و سایر موسسات مالی تأثیر می گذارد.

به عبارت ساده ، مدیریت نقدینگی توانایی بانک در تأمین اعتبار دارایی ها و تحقق تعهدات مالی بدون تحمل هزینه های مالی غیرقابل قبول است. این نقش تیم مدیریتی بانک است که اطمینان حاصل شود که بودجه کافی برای پاسخگویی به خواسته های سپرده گذاران و وام گیرندگان در دسترس است. برای کاهش فشارهای نقدینگی ، بانک ها باید سطح کافی از دارایی های مایع با کیفیت بالا (HQLA) و همچنین دسترسی به خطوط وام و سایر منابع بودجه را حفظ کنند. هنگامی که صحبت از مدیریت نقدینگی در داخل می شود ، کل نکته این است که بانکها پول دارند که چه زمانی و در کجا به آن احتیاج دارند ، بدون اینکه پول بیش از حد بیکار در ترازنامه خود نشسته باشد.

سه عنصر اصلی عملیات مدیریت نقدینگی وجود دارد که همیشه باید در صدر استراتژی یک بانک قرار بگیرند:

1. به دست آوردن دید دانه ای و به موقع: بانک ها نیاز به دسترسی به داده هایی که در آن به آن نیاز دارند ، نیاز دارند ، و به آنها یک دید روشن ، در هر دو سطح گرانول و داخل جمعی ، از موقعیت ها ، تعهدات پرداخت و مانده های پول نقد و بودجه در کلیه حسابهای مربوطه و حوزه های قانونی مربوطه و اشخاص مربوطه ارائه می دهند. بشر
2. داشتن یک رویکرد واقعاً جهانی در مورد عملیات: هر بانکی از این نظر در یک نقطه متفاوت در سفر خود قرار دارد ، عملیات جهانی واقعاً مهم است تا بتواند ادغام در تمام فعالیت ها را در تمام واحدهای تجاری فراهم کند که دیدگاه روشنی از نیازهای هر بخش از بانک ارائه می دهدکه بر موقعیت نقدینگی تأثیر می گذارد. این امر هماهنگی تنگاتنگی را در سراسر خزانه داری ، عملیات پرداخت ، بازارهای جهانی و سایر واحدهای تجاری که توسط فناوری اصلی پشتیبانی می شوند ، امکان پذیر می کند.
3. تمرکز تحلیلی: پیش از این ، بانک ها در درجه اول از منظر نظارتی به تجزیه و تحلیل نزدیک شده اند ، و در حالی که تنظیم همچنان یک تمرکز اصلی برای همه بانک ها است ، آنها به طور فزاینده ای توجه خود را به هدایت تجزیه و تحلیل در مشکل اصلی تجارت متمرکز می کنند. به طور خاص ، چگونه آنها می توانند فعالیت پرداخت جهانی خود را بهینه کنند تا نقدینگی کارآمد باشد و در عین حال در سایر محدودیت ها مانند برآورده کردن انتظارات پرداخت مشتری ، برآورده کردن الزامات مربوط به خدمات مالی مالی یا تعهدات پرداخت حساس به زمان ، مدیریت کند.

با این حال ، چالش های اقتصادی فعلی در حال تغییر بازی است و مؤسسات مالی و زیرساخت ها را با مجموعه ای از موانع تازه ارائه می دهد ، زیرا در تلاش برای بهره وری نقدینگی در میان فشار قابل توجهی برای پردازش در زمان واقعی در طی یک دوره سفت شدن کمی ناگهانی (QT) است.

تأثیر شرایط فعلی بازار

دور شدن از بحران مداوم اقتصادی و هزینه زندگی غیرممکن است و بسیاری از مردم از تأثیرات ملموس این رنج رنج می برند. پاسخ بانکهای مرکزی جهانی به تورم افزایش نرخ بهره است ، حرکتی که ما تازه در جلسه نهایی خود در سال 2022 از فدرال رزرو ایالات متحده مشاهده کرده ایم ، که از نزدیک با حرکت از بانک مرکزی اروپا و بانک انگلیس دنبال می شود. این افزایش نرخ دو تأثیر مستقیم بر بانک ها دارد: حاشیه و رشد.

با توجه به اینکه وام یک تجارت اصلی بانک است ، افزایش نرخ در نهایت به معنای بازده بالاتر درآمد خالص آنها (NII) از وام هایی است که با نرخ قابل تنظیم تعیین می شود. با این حال ، در عین حال ، مشتریان آنها خواستار بازده بالاتری در سپرده خود در معرض خطر افزایش جریان سپرده به خزانه داری ، صندوق های بازار پول یا مسابقات هستند. جنبش NII در نهایت به سرعت نسبی بازپرداخت دارایی ها (وام) در مقابل بدهی ها (سپرده ها) بستگی دارد.

با افزایش هزینه های بودجه خود بانک ها ، اینها به سادگی از طریق افزایش نرخ وام به مشتری منتقل می شوند. برای چشم انداز این موضوع ، در سال 2022 میانگین نرخ بهره برای وام از حدود 2 ٪ به بیش از 5 ٪ در کمتر از 12 ماه افزایش یافته است. این رشد برای بانک ها تأثیر می گذارد زیرا این وام ها برای مشتریان جدید و وام گیرندگان موجود ، که یا با نرخ متغیر هستند یا به دلیل تجدید در سال 2023 ، بر نسبت وام بازار مسکن به ارزش (LTV) تأثیر می گذارد و در نتیجه افزایش نرخ پیش فرض وام ، تأثیر می گذارد.

بنابراین ضروری است که بانک ها در مورد رویکرد خود در مدیریت نقدینگی تجدید نظر کنند.

بلوک های ساختمانی برای مدیریت نقدینگی موفق

در مرحله اول ، بانک ها به یک دیدگاه کل در زمان واقعی در مورد دارایی ها و تعهدات خود نیاز دارند-"تمرکز داده" مؤثر. بیشتر بانک ها با ایجاد این تصویر کامل تلاش می کنند. ثانیا ، پس از داشتن این دیدگاه دانه ای در زمان واقعی ، آنها باید بتوانند این اطلاعات را در زمینه اهداف تجاری خود ، مانند هرگونه محدودیت نقدی و سرمایه و حرکات نقدی پیش بینی شده در روز ، هفته یا ماه ، ارزیابی کنند. ثالثاً ، هنگامی که این اصول به کار می رود ، زمان آن رسیده است که آنها اقدامی انجام دهند ، و این جایی است که فن آوری های جدیدتر به چشم می آیند. وقتی صحبت از چنین راه حل هایی می شود ، بانک ها باید دو چیز را در نظر بگیرند: قابلیت همکاری ؛چه چیزی می تواند با سیستم های فعلی و ریل های پرداخت امروز و قابلیت گسترش آن کار کند. نحوه ایجاد گردش کار واقعی در سیستم فعلی خود در حالی که فناوری جدید را در بر می گیرد ، جایی که فرصتی برای استفاده از API ها و گردش کار خودکار برای بهبود فرایندها به یک گزینه مناسب تبدیل می شود.

امروز ، دو نیروی اصلی وجود دارد که بر مدیریت نقدینگی تأثیر می گذارند. اولین فشار برای دنیای واقعی است. چه خرده فروشی و چه عمده فروشی ، اکنون همه چیز انتظار می رود بلافاصله یا حداقل خیلی سریع تر حل و فصل شود. این فشار برای پرداخت های در زمان واقعی ، تأثیر گالوانیزه کننده ای در صنعت دارد و هر جنبه ای از اکوسیستم پرداخت ها را لمس می کند و به ویژه وعده های بزرگی را برای کاربران نهایی حفظ می کند. با این حال ، با انجام این کار ، خواسته های زیادی را برای بانک ها و زنجیره تأمین مالی گسترده تر در مورد مباشرت نقدینگی خود قرار می دهد.

نیروی دوم این واقعیت ساده است که ما در دهه ها شدیدترین سفت شدن کمی را تجربه می کنیم. این چرخه محکم کننده ، به ویژه با توجه به سرعتی که در آن اتفاق می افتد ، فقط به تأکید بر ارزش صرفه جویی در نقدینگی برای شرکت کنندگان و سیستم مالی بیشتر می پردازد. ما می توانیم با نگاهی به نحوه تأثیرگذاری محیط زیست مانند تراشه ها ، بزرگترین سیستم پاکسازی USD بخش خصوصی در جهان ، این امر را کمیت کنیم ، که در آن حجم و ارزش هر دو 4 ٪ افزایش یافته است. یک چرخه با فضیلت واضح وجود دارد که به موجب آن افزایش حجم در تراشه ها باعث افزایش صرفه جویی در نقدینگی و کارآیی می شود ، چنین محیطی پویا است که در حال حاضر در آن کار می کنیم.

شکستن چالش نقدینگی

اولین قدم برای غلبه بر هرگونه چالش ، دستیابی به آنچه در دست است ، است. دلایل زیادی برای افزایش مصرف نقدینگی و نحوه برطرف شدن این موارد وجود دارد. بنابراین با توجه به این موضوع ، بانک ها ابتدا باید جریان نقدینگی فعلی را در صورت مقابله با افزایش نرخ بهره و کاهش هزینه های عملیاتی کلی درک کنند. برای انجام این کار ، آنها باید ویژگی های جریان نقدی ، ساختار و ثبات هر یک از دارایی های اصلی و مسئولیت را ارزیابی کنند تا تأثیر آن بر ریسک نقدینگی عملیاتی و مشروط تعیین شود. این ارزیابی ، همراه با ارزیابی روابط متقابل این حسابهای دارایی و بدهی ، پایه و اساس تعیین میزان ریسک نقدینگی در موسسه را فراهم می کند.

یکی دیگر از مؤلفه های اصلی مدیریت نقدینگی ، تعیین پول عملیاتی در مقابل پول غیر عملیاتی است. این امر پس از بحران مالی 2007-2008 هنگامی که تغییراتی در نحوه تنظیم بانک ها هنگام ارزیابی سپرده های خود ایجاد شد ، مرتبط شد. این کار با توجه به اینکه چند بار مشتری از پول برای پرداخت استفاده می کند ، انجام می شود. ارزیابی تعادل بین پول عملیاتی و غیر عملیاتی به بانک این امکان را می دهد تا نقدینگی را بهتر مدیریت کند ، مثلاً ضمن حفظ وجوه به مردم وام می دهد تا از طرف مشتریان خود پرداخت کند. وقتی نقدینگی عزیزتر شود ، آن سپرده های عملیاتی باید متعادل شوند.

فناوری به عنوان راه حل

هنگامی که با چنین چالش هایی روبرو می شوند ، بانک ها باید مایل به پذیرش فناوری باشند. به عنوان یک رهبر در تجزیه و تحلیل فناوری عمیق ، خودمان تعدادی از مؤلفه های کلیدی فناوری وجود دارد که ما معتقدیم کلید اصلی برای ترک مدیریت نقدینگی داخل را نگه می دارد.

اولین مورد تمرکز داده ها ، از دریاچه های داده در مقیاس جهانی گرفته تا حفظ داده ها در سیستم های عملیاتی اصلی است. مورد دوم گزارشگری و معیارهای نظارتی است و دیدن ترکیبی هیجان انگیز از متقاضیان بازار جدید و کارآموزان صنعت که راه حل های فناوری را به بازار عرضه می کنند ، دلگرم کننده است. ثالثاً ، فراوانی از فن آوری های عملیاتی اصلی ، از جمله گردش کار ، که با سیستم های پرداخت و بینش های دفترچه ادغام می شوند ، وجود دارد و در آخر ، ما البته تحلیلی داریم - جایی که ما در FNA تخصص داریم - تمرکز بیشتری بر روی فناوری شبیه سازی برای سازماندهی و بهینه سازی پرداخت ها ارائه می دهد. برای کاهش هزینه های نقدینگی. سابقه ما در مورد کمک به تیم های خزانه داری و نقدینگی ، نقدینگی خود را از طریق تجسم و تجزیه و تحلیل شبکه و فناوری شبیه سازی بهینه می کند ، تأثیر مثبت در بازار است.

با جمع آوری داده های زمان واقعی و الگوریتم های هوشمند ، ادغام شده در برنامه ریزان پرداخت و دروازه های پرداخت ، یک فرصت بزرگ برای بانک ها وجود دارد تا چالش نقدینگی را سرکوب کنند. علاوه بر این ، با هدایت هشدار زودهنگام بر استرس های بازار و تغییر در رفتارهای پرداخت مشتری و توانایی مدیریت این موارد ، بانک ها می توانند مقاومت بیشتری پیدا کنند.

زمانی وجود داشت که از دست دادن 100 تا 200 میلیون پوند در سال در هزینه های نقدینگی ، نمی توانست برای بانکهای بزرگ در خط پایین قرار بگیرد. هرچند زمان در حال تغییر است و بانک ها باید با آنها تغییر کنند.