اوراق قرضه

اوراق قرضه شرکتی که خریداران را ملزم به بخشش یا تعویق برخی از پرداخت های بهره یا اصلی در صورتی است که ضرر فاجعه بار از یک مبلغ مشخص یا ماشه پیشی می گیرد.

اصطلاحات مرتبط:

• پیوند عمومی
• جریان نقدی
• رتبه اعتباری
• اوراق بهادار تحت حمایت دارایی
• منحنی عملکرد
• حق بیمه خطر
• مشتق اعتبار

درباره این صفحه

سازهای نقدی

اوراق قرضه شرکتی

اوراق قرضه شرکت ها (شرکت ها) به شرکت ها اجازه می دهند تا پروژه های خاص را تأمین کنند و همچنین ممکن است به عنوان بخش بلند مدت از ساختار سرمایه سازمان خدمت کنند. ماهیت اوراق بهادار شرکت به شدت تحت تأثیر ماهیت تجارت شرکت صادر کننده است. این اختلافات درک ریسک ساز و توانایی یک شرکت در پرداخت راحت تعهدات خود را نسبت به دارندگان اوراق قرضه رنگ می کند. بنابراین ، چشم انداز اقتصادی شرکت بر رتبه بندی اوراق و نرخ بهره تأثیر می گذارد که شرکت باید بپردازد ، حتی اگر دارندگان اوراق قرضه مستقیماً در عملکرد شرکت صادرکننده شرکت نکنند ، همانطور که دارندگان سهام عدالت انجام می دهند.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780123748393000051

بازارهای پول ، بازارهای اوراق قرضه و بازارهای وام

4. 2. 2. 1. 8 اوراق قرضه شرکت

اوراق قرضه شرکت بدهی هایی است که توسط شرکت های صنعتی ، مالی و خدماتی برای تأمین مالی سرمایه گذاری سرمایه صادر می شود. از نظر ساختار اوراق قرضه ، نرخ کوپن ، تاریخ بلوغ ، کیفیت اعتبار و قرار گرفتن در معرض صنعت ، طیف گسترده ای از گزینه های اوراق بهادار شرکت وجود دارد. یک اوراق قرضه شرکتی کوتاه مدت دارای بلوغ کمتر از 5 سال است ، یک اوراق بهادار میانی دارای بلوغ 5-10 سال است و اوراق قرضه بلند مدت دارای بلوغ 10 سال است.

اوراق قرضه شرکتی توسط یک یا چند آژانس رتبه بندی اولیه از جمله استاندارد اند پورز، مودی و فیچ رتبه بندی می شوند. رتبه بندی اوراق قرضه بر اساس پارامترهای مالی مختلف شرکت صادر کننده اوراق است. اوراق قرضه دارای رتبه بندی به دو دسته تقسیم می شوند: درجه سرمایه گذاری یا درجه غیرسرمایه گذاری (اوراق با بازده بالا). اوراق قرضه ای که در نظر گرفته می شود دارای حداقل احتمال نکول هستند، برچسب "درجه سرمایه گذاری" دارند و توسط Moody's درجه Baa3 یا بالاتر، یا BBB - یا بالاتر توسط استاندارد اند پورز و رتبه بندی Fitch داده می شوند. اوراق قرضه پربازده دارای رتبه BB (Standard and Poor’s, Fitch Ratings) یا Ba (Moody’s) هستند و از آنجایی که ریسک نکول بیشتری نسبت به اوراق با درجه سرمایه گذاری دارند، سوداگرانه در نظر گرفته می شوند. چنین اوراقی برای جذب سرمایه گذاران باید نرخ کوپن بالاتری ارائه دهند. این اوراق توسط شرکت های جدید یا نوپا منتشر می شود. اوراق قرضه سرمایه گذاری در مقایسه با سررسیدهای کوتاه تر اوراق با بازدهی بالا، بیش از 10 سال سررسید دارند. بازار اوراق قرضه شرکتی یکی از بزرگترین بازارهای مالی فرابورس در جهان است.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B978012416997500004X

عوامل رایج سهام در بازارهای اوراق قرضه شرکتی

دمیر بکتیچ، . جوزف-استفان ونزلر، در فاکتور سرمایه گذاری، 2017

9. 5. 4 عملکرد عامل پس از هزینه های معامله

اوراق قرضه شرکتی معمولا کمتر از سهام معامله می شود. بنابراین، بیشتر تحقیقات دانشگاهی بر استراتژی های گردش مالی کم تمرکز می کنند تا از هزینه های بالای مبادله جلوگیری کنند. ما [ISR 16] را دنبال می کنیم و هزینه های تراکنش را به عنوان تابعی از رتبه بندی، سررسید و کل گردش مالی مرتبط با هر پرتفوی عامل بر اساس [CHE 07] برآورد می کنیم.

جدول 9. 4. خلاصه عملکرد پرتفوی عوامل پس از هزینه های معامله. نتایج عملکرد بازار، اندازه، ارزش، حرکت، بتا و پرتفوی چند عاملی برای HY ایالات متحده و همچنین بازارهای اوراق قرضه شرکتی IG ایالات متحده پس از هزینه های معامله. هزینه های تراکنش بر اساس چن و همکاران محاسبه می شود.[CHE 07]. بازده ناخالص، هزینه های تراکنش، بازده خالص، نوسانات و SR ها سالانه می شوند

ما مستند می کنیم که نتایج ما پس از حساب کردن هزینه های معامله ، از نظر اقتصادی امکان پذیر است. بنابراین ، عوامل مورد مطالعه در اینجا نه تنها به درستی با انگیزه و از لحاظ نظری سالم هستند بلکه می توانند نیز اجرا شوند. از آنجا که تعاریف ما مبتنی بر ادبیات دانشگاهی موجود است ، انتخاب ما مبتنی بر نتایج سابق پست نیست و از این طریق نتایج ما از تعصبات داده کاوی را آزاد می کند.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b978178548201450009x

بازارهای بدهی شرکت

موراد چودری ، در بازارهای اوراق قرضه و پول ، 2001

14. 2 عوامل تعیین کننده توسعه بازار شرکت ها

بازارهای اوراق بهادار شرکت به طور کلی پس از تأسیس بازار عملکردی در اوراق بهادار دولتی توسعه می یابد. یک مطالعه توسط صندوق بین المللی پول 2 نشان داده است که شش حوزه کلی بازارهای بدهی ، مربوط به زیرساخت ها و تنظیم بازارها ، به طور کلی لازم است قبل از توسعه بازارهای شرکت ها ، در آن برقرار شود. برخی از این شش منطقه در زیر شرح داده شده است.

بازارهای پولمطالعه صندوق بین المللی پول نشان داد که یک بازار پول در حال حاضر تأسیس و نقدینگی ، توسعه بازار شرکت ها را تسهیل می کند. این اساساً به این دلیل است که برای ایجاد منحنی بازدهی که در آن می توان بدهی شرکت ها را می توان قیمت گذاری کرد ، ابتدا باید از منحنی عملکرد ابتدا تعیین شود ، زیرا نرخ های کوتاه مدت سنگ بنای سنگ را برای نرخ بهره معیار طولانی تر تشکیل می دهد (Schinasi می گویدکه "لنگرهای" کوتاه بقیه منحنی عملکرد). یک بازار مایع در ابزارهای کوتاه مدت به عنوان معیار اوراق بهادار شرکت ها که سطوح مختلف نقدینگی ، کیفیت اعتبار و شرایط را به بلوغ ارائه می دهند ، خدمت می کند. یک بازار پول به خوبی تثبیت شده ، به ویژه یک بازار repo ، همچنین شرکت کنندگان در بازار را قادر می سازد تا موقعیت های طولانی و کوتاه را در سایر ابزارهای اوراق بهادار تأمین کنند.

زیرساخت های نظارتیمشاهدات رایج این است که سیاست های نظارتی در تشویق یا ممانعت از توسعه یک بازار شرکتی تأثیر دارند. به طور کلی پیش نیاز ضروری این است که نظارت باید به خوبی ایجاد شود تا آسایش سرمایه گذاران را فراهم کند که بازار به خوبی کنترل می شود. با این حال، مقررات نباید بی جهت دست و پا گیر یا بوروکراتیک باشد، زیرا این امر تجارت را به جای دیگری هدایت می کند. مقررات مالی بیش از حد سخت اغلب منجر به رشد بازارهای "خارج از ساحل" می شود، شاهد توسعه بازار اوراق قرضه یورو در لندن و رشد سنگاپور و هنگ کنگ به عنوان مراکز تجاری مالی برای محصولات چندین کشور آسیایی هستیم. گفته می شود که کنترل سرمایه در ایالات متحده عامل اصلی توسعه بازار "یورو دلار"، بازار فراساحلی به دلار آمریکا بوده است. 3 این یک موضوع موضوعی است، به عنوان مثال در اواخر سال 1999 اتحادیه اروپا، به عنوان بخشی از تلاش برای هماهنگ کردن سیاست های مالیاتی در سراسر کشورهای عضو، در مورد معرفی مالیات تکلیفی برای سرمایه گذاری های فرامرزی بحث می کرد. دولت بریتانیا در برابر اجرای چنین مالیاتی مقاومت می کرد، به این دلیل که این امر بازار اوراق قرضه یورو را از لندن دور می کند و در نتیجه درآمد تجاری و فرصت های شغلی را از دست می دهد. در نظر گرفته می شود که سیاست های مالیاتی و مقررات افراطی تا حدودی عامل رشد آهسته بازار پول در کشورهایی مانند فرانسه، آلمان، ایتالیا و ژاپن است. به عنوان مثال، بازار کاغذ تجاری در این کشورها به کندی رشد کرده است. 4 سیاست های مالیاتی نیز بر توسعه بازارها تأثیر می گذارد و ممکن است به اجبار صدور بدهی در خارج از کشور کمک کند. معمول است که بازارهای توسعه یافته به سرمایه گذاران خارجی اجازه پرداخت ناخالص کوپن را بدهند، در حالی که سیاست حسابداری شرکتی اغلب شرکت ها را قادر می سازد تا سود قابل پرداخت بدهی را در مقابل بدهی مالیات بر درآمد خود جبران کنند.

پایگاه سرمایه گذارعنصر دیگری که اعتقاد بر این است که در توسعه بازارهای بدهی شرکت ها مهم است، پایگاه سرمایه گذار حرفه ای و متنوع است. در اقتصادهای پیشرفته این سرمایه گذاران نهادی مانند شرکت های عمر و صندوق های بازنشستگی هستند که بزرگترین شرکت های سرمایه گذاری هستند. در انتهای کوتاه تر منحنی بازده، بانک ها و شرکت ها سرمایه گذاران مهمی هستند. در ایالات متحده، صندوق های سرمایه گذاری مشترک بازار پول نیز به شدت در ابزارهای کوتاه مدت سرمایه گذاری می شوند. پایگاه سرمایه گذار نهادی منجر به تقاضای بدهی شرکت ها می شود که توسعه بازار را تسهیل می کند

سایر زمینه های ذکر شده توسط مطالعه صندوق بین المللی پول (1998) شامل تمرکز قدرت بازار در بین شرکت های مالی و فرهنگ تامین مالی شرکتی در بازار داخلی است.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B978075064677250019X

بازارهای مالی: اوراق قرضه

انواع ابزار بدهی: اوراق قرضه شرکتی

اکثر اوراق قرضه شرکتی با مدت 20 تا 30 سال منتشر می شوند و پرداخت دوره ای درصدی از مبلغ اسمی یا اسمی را مشخص می کنند. اوراق قرضه ممکن است با یک شرط فراخوانی منتشر شوند که به ناشر اجازه می دهد اوراق را زودتر از سررسید بازخرید کند. همچنین اوراق قرضه با ویژگی های فروش وجود دارد که به خریدار اجازه می دهد تا با شرایط خاص، موضوع را به همان میزان به ناشر بفروشد. اوراق قرضه با ذخیره صندوق در حال کاهش، ناشر را ملزم می کند که مبلغ از پیش تعیین شده را قبل از سررسید بازخرید کند. اوراق قرضه قابل تبدیل دارای مقرراتی است که به خریدار امکان تبدیل اوراق قرضه به سهام در شرکت صادرکننده را می دهد. این ویژگی شبیه به ضمانت نامه ها است که گزینه هایی برای خرید سهام نیز هستند. اوراق قرضه شرکتی توسط آژانس های رتبه بندی رتبه بندی اعتباری دریافت می کنند و همچنین به طور گسترده تر به عنوان درجه سرمایه گذاری (IG) یا با بازده بالا (HY) طبقه بندی می شوند. دادوستد در بازار ثانویه اوراق قرضه شرکتی در بازار خارج از بورس صورت می گیرد و نقدینگی کمتری نسبت به بسیاری از بازارهای دیگر دارد. با وجود اینکه پلتفرم های معاملات اوراق قرضه تا حدودی نفوذ کرده اند، هنوز تحت سلطه دلال هایی است که از خدمات پیام رسانی تلفنی و چت استفاده می کنند. این پلتفرم ها چندین مدل مختلف دارند: پلتفرم های تک فروشنده که به یک فروشنده خاص اجازه می دهد دسترسی آنلاین به مشتریان خود ارائه دهد. سیستم های معامله گری که فقط به دلالان بزرگ اجازه می دهد با یکدیگر تجارت کنند. سیستم های فروشنده-مشتری که برای خرید مشتریان نهادی جانبی و همچنین فروشندگان باز هستند. و سیستم های حراجگزارش معاملات اوراق قرضه شرکتی چه بر روی یک پلتفرم اجرا شود و چه از طریق روش های سنتی، در موتور گزارش دهی تجاری و انطباق (TRACE) که توسط سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی (FINRA) اداره می شود، مورد نیاز است.

یک ابزار بدهی میانی بین اوراق تجاری و اوراق قرضه با سررسید طولانی تر، اسناد میان مدت (MTN) است. این اسکناس ها دارای هزینه های کمتری هستند و به ناشر انعطاف بیشتری در مدت و اندازه عرضه می دهند.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B9780128186923000074

ارزش زمانی پول

انواع ابزار بدهی: اوراق قرضه شرکتی

بیشتر اوراق قرضه شرکتی با مدت 20 تا 30 سال صادر می شود و پرداخت دوره ای درصد از ارزش یا ارزش چهره را مشخص می کند. اوراق قرضه ممکن است با تهیه تماس صادر شود ، که به صادرکننده اجازه می دهد اوراق را زودتر از سررسید بازخرید کند. همچنین اوراق قرضه ای با ویژگی های PUT وجود دارد که به خریدار اجازه می دهد تا با شرایط خاصی ، موضوع را به صورت خاص به صادرکننده بفروشد. اوراق قرضه با تأمین صندوق در حال غرق شدن ، صادرکننده را ملزم به بازپرداخت مبلغ از پیش تعیین شده قبل از بلوغ می کند. اوراق قرضه قابل تبدیل دارای مقرراتی است که به خریدار گزینه ای برای تبدیل اوراق قرضه به سهام در شرکت صادرکننده اعطا می کند. این ویژگی شبیه به ضمانت نامه هایی است که گزینه های خرید سهام نیز هستند. تجارت در بازار ثانویه اوراق بهادار شرکت ها در بازار بدون نسخه اتفاق می افتد و نقدینگی کمتری نسبت به بسیاری از بازارهای دیگر دارد. هنوز هم توسط دلالان دلالان با استفاده از خدمات پیام رسانی تلفنی و چت حاکم است ، اگرچه سیستم عامل های تجارت باند باعث ایجاد برخی از موارد شده اند. این سیستم عامل ها چندین مدل مختلف دارند: سیستم عامل های فروشنده منفرد که به یک فروشنده خاص امکان دسترسی آنلاین به مشتریان خود را می دهد. سیستم های interdealer فقط فروشندگان بزرگ را به تجارت با یکدیگر می دهند. سیستم های فروشنده و مشتری که برای مشتریان مؤسسه خرید و همچنین فروشندگان باز هستند. و سیستم های حراجچه در یک بستر و چه از طریق روش های سنتی اجرا شود ، گزارش معاملات اوراق بهادار شرکت در موتور گزارشگری و انطباق تجارت که توسط سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی اداره می شود ، لازم است.

یک ابزار بدهی میانی بین کاغذهای تجاری و اوراق بهادار طولانی تر ، یادداشت میان مدت است. این یادداشت ها هزینه های کمتری در ارتباط با آنها دارند و انعطاف پذیری بیشتری را از نظر مدت و اندازه پیشنهاد ارائه می دهند.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b978012813497900007x

بازار اوراق قرضه چین

اوراق قرضه شرکت

علاوه بر اوراق قرضه شرکتی، اوراق قرضه شرکتی در چین وجود دارد. هنگامی که چین در سال 1979 اصلاحات اقتصادی را انجام داد، بسیاری از شرکت ها با کمبود شدید سرمایه مواجه شدند. در دهه 1980، وام های بانکی تنها منبع تامین مالی شرکت ها بود. اما بسیاری از شرکت های محلی نتوانستند از طریق وام های بانکی منابع مالی کافی به دست آورند. برخی از آنها تصمیم گرفتند از طریق قرض گرفتن از کارمندان خود تأمین مالی کنند. این صندوق های بهره دار شکل اولیه اوراق قرضه شرکتی بودند که تنظیم نشده و بین وضعیت قانونی و غیرقانونی بودند. به طور گسترده ای شناخته شده است که اولین اوراق قرضه سازمانی در سال 1984 منشاء گرفت، زمانی که چندین شرکت با مالکیت جمعی در شهر شنیانگ در شمال شرقی چین از کارمندان خود برای ارتقاء فناوری جمع آوری کمک مالی دریافت کردند. اولین اوراق مشارکت ثبت شده در سال 1985 منتشر شد، زمانی که شرکت توسعه املاک شنیانگ اوراق قرضه با سررسید 5 ساله را برای عموم منتشر کرد.

در حال حاضر، اوراق قرضه شرکتی عمدتاً به اوراقی اطلاق می شود که توسط شرکت های دولتی بزرگ منتشر می شوند، مانند مؤسسات وابسته به ادارات دولت مرکزی، شرکت هایی که صرفاً توسط دولت تأمین مالی می شوند، شرکت های بزرگ تحت کنترل دولتی یا دولتی مانند پتروشیمی چین، China Telecom و غیره. انتشار اوراق قرضه شرکتی منوط به تایید اداری برای سهمیه کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی (NDRC) است. به طور معمول، اوراق قرضه سازمانی عمدتاً برای تأمین بودجه برای سرمایه گذاری دارایی های ثابت، ساخت زیرساخت ها و نوسازی های فنی کلیدی منتشر می شود. اگر شرکت یک شرکت دولتی دولتی باشد که تنها متعلق به دولت مرکزی است، یا اوراق قرضه دارای ضمانت غیرقابل برگشت و بدون قید و شرط از یکی از پنج بانک بزرگ دولتی، از جمله بانک کشاورزی چین (ABC) باشد، یک اوراق مشارکت به عنوان اوراق قرضه وثیقه واجد شرایط است. بانک چین (BOC)، بانک ساخت و ساز چین (CCB)، بانک توسعه چین (CDB)، بانک صنعتی و تجاری چین (ICBC) و بانک ارتباطات (BOCOM).

اوراق قرضه سازمانی با اوراق قرضه شرکت متفاوت است. اوراق قرضه شرکت ها به طور معمول توسط شرکت ها یا شرکت های محدود صادر می شوند ، در حالی که اوراق قرضه سازمانی عمدتاً توسط SOE با پیشینه دولت قوی صادر می شود. بنابراین ، اوراق قرضه سازمانی اغلب برای تأمین اعتبار پروژه های تصویب شده توسط دولت یا سرمایه گذاری های دولتی استفاده می شود ، در حالی که اوراق بهادار شرکت ها عمدتاً برای تأمین اعتبار عملیات تجاری است. صدور اوراق بهادار شرکتی به بازار محور است ، در حالی که صدور اوراق بهادار سازمانی به صورت اداری گرا است یا برای سهمیه در معرض تصویب اداری است. برای اوراق قرضه سازمانی ، هیچ الزام دقیق افشای وجود ندارد ، در حالی که الزامات افشای صادرکنندگان اوراق بهادار شرکت بسیار سختگیرانه است. اوراق قرضه شرکت ها باید اطلاعات مربوطه را به طور صحیح ، دقیق ، کاملاً به موقع و عادلانه فاش کنند و نباید نمایندگی های دروغین ، اظهارات گمراه کننده یا حذف مادی وجود نداشته باشد. علاوه بر این ، از یک آژانس رتبه بندی اعتباری خواسته می شود که حداقل یک بار در سال در طول مدت اوراق قرضه گزارش رتبه بندی پیگیری را منتشر کند. علاوه بر این ، آنها توسط مقامات مختلف تنظیم می شوند. اوراق قرضه سازمانی توسط NDRC تنظیم می شود ، در حالی که اوراق بهادار شرکت توسط CSRC تنظیم می شود.

طی 5 سال گذشته ، تعداد صادرکنندگان اوراق بهادار شرکت در حال افزایش است. به گفته دکتر دای Xu (2012) ، در سال 2011 ، 189 صادرکننده وجود داشت و اندازه صادر شده در حدود 348. 5 میلیارد یوان RMB بود (شکل 2. 3). در سال 2009 ، اندازه صادر شده بزرگترین بود و به RMB 425. 2 میلیارد یوان رسید (شکل 2. 4). در سال 2011 ، 53 شرکت اوراق بهادار به عنوان شرکت کنندگان در صدور اوراق قرضه سازمانی خدمت کردند. اوراق بهادار چین کهکشان اوراق قرضه سازمانی RMB 26. 65 میلیارد یوان ، بیشترین تعداد شرکت های اوراق بهادار است. این سه سال گذشته به عنوان قهرمان کارشناسی ارشد رتبه بندی شده بود. اما در سال 2012 ، اوراق بهادار بانکی توسعه چین جایگزین اوراق بهادار کهکشان به عنوان قهرمان تحریریه اوراق بهادار ، با حمایت مستقل برای 25 صدور اوراق بهادار و کارشناسی مشترک برای 37 صدور اوراق بهادار. جمع آوری کمک های مالی آن در صدور اوراق قرضه 64. 38 میلیارد یوان RMB بود.

در سال 1994 ، اولین لیست اوراق بهادار بنگاه اقتصادی پدیدار شد. در سال 1998 ، اولین وثیقه سازمانی غیر ضمانت صادر شد. در سال 2005 ، اوراق قرضه سازمانی در بازار بین بانکی چین به صحنه آمد. اوراق قرضه سازمانی را می توان در هر دو بازار بین بانکی و اوراق بهادار مبادله معامله کرد. در مقایسه با اوراق قرضه شرکت ها ، اوراق قرضه سازمانی در بازار اوراق قرضه چین بزرگتر و فعال تر است. تا ژوئن 2012 ، کل مبلغ برجسته اوراق قرضه شرکت در حدود 1. 6 تریلیون یوان RMB بود. در نیم سال اول سال 2012 ، به دلیل کاهش اقتصاد چین و وضعیت مالی سخت شرکت های چینی ، صدور اوراق قرضه سازمانی به اندازه و ارزش رکورد جدید تاریخی رسیده است. 188 اوراق قرضه شرکت صادر شده است. کل اوراق قرضه 312. 3 میلیارد یوان RMB بود ، در حالی که در مدت مشابه سال 2011 ، تعداد اوراق قرضه شرکت صادر شده 126 با ارزش 142. 7 میلیارد یوان بوده است.

یکی دیگر از پدیده های مهم اخیر در صدور اوراق قرضه سازمانی این بود که بسیاری از شرکت های محلی ، که سیستم عامل های جمع آوری کمک های مالی دولت های محلی بودند ، که توسط دولت های محلی مورد حمایت قرار می گرفتند ، مقادیر زیادی اوراق قرضه را صادر می کردند که اغلب اوراق قرضه پلت فرم نامیده می شوند. یکی از اوراق قرضه مهم بستر ، اوراق قرضه سرمایه گذاری در شهر است. این شرکت توسط شرکت های سرمایه گذاری شهری با تأیید دولت های محلی صادر می شود. دولت های محلی از شرکت های سرمایه گذاری شهری برای ساخت و ساز زیرساخت های شهری استفاده می کنند و اعتبار خود را برای جمع آوری کمک های مالی در اختیار آنها قرار می دهند. در سال 2012 ، اوراق قرضه پلتفرم بزرگترین عنصر در بین اوراق بهادار شرکت های چینی بود. هنگامی که دولت های محلی تأییدیه هایی را برای صدور اوراق بهادار ارائه می دهند ، دولت های محلی خطرات پیش فرض اوراق قرضه را دارند. در سال 2012 ، 63. 54 درصد از اوراق قرضه شرکت های صادر شده بدون وثیقه و با عملیات اعتباری خالص بودند. دارندگان اصلی اوراق سازمانی بانکهای تجاری ، شرکتهای بیمه و صندوق های متقابل هستند. آنها به ترتیب 31 درصد ، 21 درصد و 24. 84 درصد از کل اوراق قرضه شرکت تا پایان سال 2012 داشتند. از آنجا که دولت مرکزی در حال ساخت شهرنشینی یک موتور مهم است که رشد اقتصادی چین را در چند سال آینده هدایت می کند ، ممکن است انتظار داشته باشد که اوراق قرضه سکوصادر شده توسط شرکت های محلی مبدل دولت در حال افزایش است.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b978184334697500025

بازارهای اوراق بهادار

رتبه بندی های اعتباری و آژانس های اعتباری

بیشتر اوراق قرضه شرکتی معامله شده توسط آژانس های مشهور با توجه به ریسک پیش فرض پیش فرض رتبه بندی می شود. شرکت ها به موسساتی مانند Standard & Poor و Moody پرداخت می کنند تا خطر مشکلات خود را ارزیابی کنند ، اگرچه چند آژانس اعتباری ، از جمله Egan-Jones ، از مشترکین سرمایه گذار درآمد دریافت کرده اند. هر دوی این آژانس های رتبه بندی اعتباری در SEC به عنوان NRSROS ، سازمان های رتبه بندی آماری شناخته شده در سطح کشور ثبت شده اند ، که به آنها امکان می دهد اعتبار اعتبار را برای اهداف مناسب در مورد مناسب بودن نظارتی توسط بانک ها ارزیابی کنند. سایر شماره های ایالات متحده شامل Fitch ، A. M. بهترین ، رتبه بندی منابع انسانی ، آژانس رتبه بندی اعتبار ژاپن ، شرکت توری مالی ، شرکت رتبه بندی و سرمایه گذاری ، Moingstar Credit Ratings LLC و DBRS Ltd. اوراق بدون رتبه بندی شده توسط این آژانس ها می تواند بسیار دشوار باشد. در حقیقت ، بسیاری از موسسات با محدودیت های نظارتی در خرید اوراق قرضه که یا توسط NRSROS بدون استفاده هستند یا دارای رتبه های زیر سطح معین هستند ، روبرو هستند. این محدودیت ها شرکت های صادر کننده ای را برای مشوق هایی برای جستجوی رتبه از NRSRO فراهم می کند. در سالهای گذشته ، به ویژه قبل از بحران مالی 2007-2009 ، شهرت توسط این آژانس های رتبه بندی به طور کلی کاملاً جامد بوده است. 6 در حقیقت ، همانطور که در بالا ذکر شد ، بسیاری از آژانس های نظارتی دولت بین المللی و فدرال از جمله SEC و NRSRO های مجازات فدرال رزرو ، و سرمایه گذاری بانکها و سایر موسسات را در ابزارهای کم رتبه محدود یا محدود می کنند. به عنوان مثال ، دستورالعمل های بازل دوم برای ارزیابی ریسک بانکی ، رتبه بندی "موسسات ارزیابی اعتباری خارجی" را فراهم می کند. SEC به بانکهای سرمایه گذاری و دلالان دلال اجازه می دهد تا از رتبه های اعتباری از NRSRO های ذکر شده در بالا برای اهداف مشابه استفاده کنند. در واقع ، آژانس های رتبه بندی می توانند به عنوان مقامات نظارتی سودآور عمل کنند. آژانس های نظارتی فدرال مانند FDIC می توانند مؤسسات مالی را از خرید اوراق بهادار ریسک پذیر منع کنند ، در حالی که آژانس های اعتباری تعیین می کنند که اوراق قرضه خطرناک است. به عنوان مثال ، بانکهای منشور فدرال اغلب از خرید اوراق بهادار با رتبه بندی زیر درجه سرمایه گذاری محدود می شوند (BBB یا بالاتر از درجه سرمایه گذاری). استاندارد و پور و مودی از طرح های رتبه بندی به تصویر کشیده شده در جدول 2. 5 استفاده می کنند ، اگرچه دسته بندی های رتبه بندی واقعی می توانند با افزودن یک علامت به علاوه یا منهای و/یا با یک ارزش عددی ، ریزه کاری شوند. سایر آژانس های رتبه بندی از طرح های مشابه استفاده می کنند.

جدول 2. 5. استاندارد & amp ؛رتبه بندی اوراق بهادار شرکت های فقیر و مودی

درجه بندی های دقیق تر که با مقادیر مثبت، منفی و عددی ذکر شده اند از این جدول حذف شده اند.

در حالی که آژانس های رتبه بندی اعتباری چندین دهه از شهرت و موفقیت بالایی برخوردار بوده اند، بسیاری از آنها به دلیل شکست هایشان که منجر به بحران مسکن ایالات متحده در سال های 2006-2008 و بحران بدهی اتحادیه اروپا (EU) 2010/2011 شد، مورد انتقاد قرار گرفته اند. بسیاری از منتقدان استدلال کرده اند که این آژانس ها اغلب در واکنش به تغییرات چشمگیر در شرایط بازار بسیار کند عمل می کنند و معامله گران اغلب در واکنش به چنین تغییراتی سریعتر عمل می کنند. به عنوان مثال، اوراق قرضه انرون توسط هر دو آژانس بزرگ تا چند روز قبل از اینکه شرکت برای حمایت از ورشکستگی خود در سال 2001 ثبت نام کند، دارای رتبه سه گانه A بود. به نظر می رسید که آژانس ها مشکلاتی را که در WorldCom، Parmalat و Delphi تا قبل از تشکیل پرونده ورشکستگی شان ایجاد می شد و همچنین شرایطی که منجر به بحران های 2006-2008 subprime، به ویژه در رابطه با اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن، از دست داده بودند. در واقع، چندین آژانس رتبه بندی اعتباری رتبه بندی درجه سرمایه گذاری Lehman Brothers را تا صبح روز تشکیل پرونده ورشکستگی آن در سپتامبر 2008 حفظ می کنند. با این وجود، آژانس های رتبه بندی اوراق قرضه نقش مهمی در ارزیابی ریسک نکول دارند.

اوراق قرضه با رتبه BBB (یا Baa) و بالاتر معمولاً به عنوان اوراق با درجه سرمایه گذاری نامیده می شوند، در حالی که اوراق قرضه زیر این سطح درجه سوداگرانه در نظر گرفته می شوند. اوراق قرضه با درجه سوداگرانه اغلب اوراق قرضه ناخواسته نامیده می شود. شواهد قابل توجهی وجود دارد مبنی بر اینکه این رتبه بندی اوراق قرضه با وقوع نکول ارتباط زیادی دارد، که نشان می دهد این آژانس ها در پیش بینی نکول و نشان دهنده ریسک نکول کمترین کاربرد منطقی را دارند. علاوه بر این، برای رتبه بندی های ارائه شده توسط این آژانس ها نسبتاً غیرعادی است که بیش از یک درجه متفاوت باشد. به نظر می رسد بازارهای اوراق قرضه با این یافته های آماری موافق هستند، اوراق قرضه قیمت گذاری به گونه ای است که بازده آنها به شدت با رتبه بندی اوراق همبستگی معکوس دارد.

آژانس های رتبه بندی اعتباری، موضوعات مختلف شرکت ها، شهرداری ها و مؤسسات مالی را رتبه بندی می کنند. به عنوان مثال، S& P، Moody's، Fitch و DBRS به اوراق تجاری امتیاز می دهند. مودیز از سیستم حروف P1، P2 و P3 برای نشان دادن رتبه های برتر، رضایت بخش و کافی استفاده می کند. S& P از سیستم مشابهی با رتبه بندی A1، A2، A3، B، C و D، Fitch با F1 تا F5 و DBRS با R1، R2 و R3 پیروی می کند.

آژانس های رتبه بندی اوراق قرضه از تجزیه و تحلیل صورت های مالی و نسبت ها برای محاسبه رتبه های خود استفاده گسترده ای می کنند. چنین تحلیل هایی اغلب با تکنیک های آماری مانند تحلیل چندگانه، پروبیت و مدل سازی لاجیت تکمیل می شوند. در حالی که رتبه بندی های آن ها در گذشته تقریباً در بازارهای مالی پذیرفته شده بود، حتی تا حدی که بسیاری از قوانین SEC، فدرال رزرو و سایر مقررات مبتنی بر این رتبه بندی ها بوده اند، در رتبه بندی ها مشکلاتی وجود داشته است:

بسیاری از آژانس های رتبه بندی توسط شرکت هایی که اسناد بدهی صادر می کنند، حقوق می گیرند، که باعث ایجاد تضاد منافع بالقوه می شود.

خدمات رتبه بندی خدمات مشاوره ای را به شرکت های صادرکننده ارائه کرده است و به آنها در مورد استراتژی هایی برای بهبود رتبه بندی شان مشاوره می دهد. با این حال، چنین خدماتی توسط قانون اصلاح رتبه بندی اعتباری سال 2006، داد-فرانک و سایر قوانین محدود شده اند (به فصل 5 مراجعه کنید).

موسسات اعتباری متهم شده اند که مشتریان و مشتریان بالقوه را به سلاح قوی می رسانند. برای مثال، مودیز رتبه بندی «ناخواسته» از Haover Re، یک شرکت بیمه اتکایی آلمانی را منتشر کرد. نامه ای به هانوفر ارسال کرد که نشان می داد "منتظر روزی بود که هانوفر مایل به پرداخت باشد" (کلین، 2004). مدیریت هانوفر پرداخت را رد کرد، شاید بر اساس استفاده پولی خود از دو آژانس رتبه بندی رقیب برای بدهی خود. مودیز به رتبه بندی بدهی هانوفر ادامه داد، که همچنان از پرداخت خودداری می کرد. با گذشت زمان، مودیز رتبه بندی هانوفر را با وجود رتبه بندی بالای آژانس های دیگر، به وضعیت ناخواسته کاهش داد.

همانطور که در بالا ذکر شد، آژانس های رتبه بندی بحران های عمده اوراق قرضه و سناریوهای دیگر را که باید ارزش اوراق قرضه کاهش می یابد را از دست داده اند.

مطالعات متعدد، از جمله Xia (2014)، نشان داده اند که آژانس های اعتباری در ارزیابی مجدد ریسک اعتباری و به روز رسانی رتبه بندی ها از بازار عقب مانده اند. در واقع، از آنجایی که صادرکنندگان بدهی اغلب برای رتبه بندی اعتباری پرداخت می کنند، آژانس های رتبه بندی اعتباری ممکن است حتی انگیزه ای برای به تاخیر انداختن کاهش رتبه اعتباری داشته باشند تا از منابع درآمد ناخوشایند جلوگیری کنند.

NRSROها ملزم به ارائه آمار عملکرد عمومی برای مسائلی هستند که آنها رتبه بندی می کنند. این آمار عملکرد معمولاً در وب سایت های آژانس موجود است و معمولاً شامل نرخ های پیش فرض و انتقال (رتبه بندی بالا و پایین) برای مسائل رتبه بندی شده آنها می شود.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B9780323909556000021

بازارهای اوراق قرضه بین المللی

موراد چودری ، در بازارهای اوراق قرضه و پول ، 2001

برخلاف بازار اوراق قرضه شرکتی، اکثر بدهی های دولت به ارز داخلی ناشر است. این نشان دهنده این واقعیت است که دولت ها به مجموعه پس انداز داخلی دسترسی دارند و معمولاً می توانند نیازهای مالی خود را بدون مراجعه به سرمایه گذاران خارجی برآورده کنند. 1 در سالهای اخیر به عنوان مزیتی شناخته شده است که بخش قابل توجهی از بدهی ملی در اختیار سرمایه گذاران خارجی است و مقامات مرکزی اغلب در تلاش برای تسهیل این امر، ساختارهای بازار را اصلاح کرده اند. تنوع زیادی در سطح پیچیدگی در بازارها وجود دارد. معمولاً بازارهای دولتی از سازهای معمولی وانیلی تشکیل شده اند، در حالی که معمولاً مایع ترین و شفاف ترین سازها هستند. ابزارهای پیچیده تر معمولاً در بازارهای اوراق قرضه شرکتی مشاهده می شود.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B9780750646772500176

ریسک پیش فرض اوراق قرضه شرکتی

موراد چودری ، در بازارهای اوراق قرضه و پول ، 2001

56. 1. 2 ریسک اسپرد و بازده اوراق قرضه دولتی

حق بیمه ریسک موجود در اوراق قرضه شرکتی منعکس کننده ریسک کل اوراق قرضه، بیش از ریسک نرخ بهره است که انتظار می رود در تئوری با ریسک نرخ بهره در اوراق قرضه بدون ریسک یکسان باشد. این بدان معناست که بحث ریسک اسپرد در بالا نشان می دهد که مستقل از ریسک نرخ بهره است. در عمل اینطور نیست. مشاهدات نشان می دهد که اسپرد بازده اوراق قرضه شرکتی با بازده اوراق قرضه دولتی همبستگی مثبت دارد: وقتی بازدهی افزایش می یابد، اسپرد بازده اغلب کاهش می یابد، در حالی که وقتی بازدهی کاهش می یابد، اسپرد بازده معمولاً افزایش می یابد. اگرچه از نظر تجربی، این تأثیر را فقط می توان برای ناشران خاص اندازه گیری کرد، و نه برای دسته ای از اوراق قرضه با کیفیت اعتباری یکسان. این به این دلیل است که گروه صادرکنندگان اوراق قرضه با رتبه یکسان دائما در حال نوسان هستند و اندازه گیری تغییر در اسپرد بازده برای گروهی از وام گیرندگان با رتبه تک A، تغییرات را در گروه صادرکنندگان منعکس می کند زیرا برخی از آنها مجددا رتبه بندی می شوند و برخی دیگر. وارد یا ترک گروه شویددر بیشتر محاسبات OAS، رابطه بین سطوح بازدهی واقعی و اسپرد بازده شرکتی در نظر گرفته نمی شود، در نتیجه اسپرد OAS یک اوراق مشارکتی برابر با اسپرد اسمی آن بر روی منحنی بازده دولت است.

برای ارزیابی تأثیر گسترش عملکرد عملکرد ، بنابراین لازم است یک شبیه سازی در مورد تأثیر فرضیات منحنی عملکرد مختلف انجام شود. به عنوان مثال ، ما ممکن است بخواهیم بازده دوره برگزاری یک ساله را در سبد سهام اوراق بهادار شرکت های درجه یک سرمایه گذاری ، با فرض گسترش بازده ، تجزیه و تحلیل کنیم. این ممکن است تجزیه و تحلیل تأثیر بر بازده نمونه کارها باشد در صورتی که بازده برای اوراق قرضه دارای امتیاز سه گانه با 20 امتیاز پایه گسترش یابد ، در رابطه با بازده اوراق قرضه مختلف. این امر نیاز به ارزیابی تعداد متفاوتی از سناریوها دارد تا بتواند این عدم اطمینان از نرخ بهره را ضبط کند.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780750646772500668

• درباره ScienceDirect
• دسترسی از راه دور
• سبد خرید
• تبلیغات
• تماس و پشتیبانی
• شرایط و ضوابط
• سیاست حفظ حریم خصوصی

ما از کوکی ها برای کمک به ارائه و تقویت خدمات و محتوای خیاطی و تبلیغات استفاده می کنیم. با ادامه شما با استفاده از کوکی ها موافقت می کنید.

کپی رایت © 2023 Elsevier B. V. یا مجوزهای آن یا مشارکت کنندگان آن. ScienceDirect® یک علامت تجاری ثبت شده Elsevier B. V است.

ScienceDirect® یک علامت تجاری ثبت شده Elsevier B. V است.