anas platyrhynchos

در میان مراتع آناس پلاتیرچوس در بیشتر اروپای شمالی ، نرها در جمعیت زمستانی غالب هستند ، اما در مناطقی که پرندگان به طور مصنوعی تغذیه می شوند ، نسبت جنسی تقریباً برابر است (نیلسون 1976).

اصطلاحات مرتبط:

درباره این صفحه

فسفر

اکوتوکسیک شناسی

اردک های مالارد (ANAS PLATYRHYNCHOS) که فسفر سفید را به مدت هفت دوز روزانه 0 ، 0. 5 ، 1. 0 و 2. 0 میلی گرم کیلوگرم - 1 دریافت می کنند ، شواهدی از سمیت تولید مثل را نشان می دهد. علاوه بر این ، اثرات تراتوژنیک در جنین ها از مرغ هایی که با فسفر سفید در تمام سطوح درمانی دوز شده اند مشاهده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که ظرفیت تولید مثل مراکز آزاد ممکن است با قرار گرفتن در معرض فسفر سفید در دوزهای مورد مطالعه مختل شود.

حداقل از سال 1982 ، مرگ و میر گسترده اردک ها ، غازها ، قوها و سایر پرندگان آب سالانه در Eagle River Flats ، AK ، ایالات متحده گزارش شده است. نتایج حاصل از تحقیقات سم شناسی به فسفر سفید به عنوان عامل اصلی و به احتمال زیاد عامل حاکی از آن است.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780123864543000476

اهلی مرغ

Paul B. Siegel ،. Colin G. Scanes ، در فیزیولوژی مرغی Sturkie (چاپ هفتم) ، 2022

8. 2. 3 اردک

مالارد ، یا اردک مالارد (Anas Platyrhynchos) ، و Muscovy (Cairina Moschata) فرزندان اردک های خانگی هستند (مک کینی ، 1969 ، 1975 ؛ Dohner ، 2001). ادبیات مشخص نیست که اولین بار و در کجا اردک ها اهلی شده اند. هنگامی که در زمینه صفاتی که مورد علاقه اهلی کردن قرار گرفته بود مشاهده شد (هاله ، 1969) ، جنبه های پرواز و مهاجرت احتمالاً عوامل اصلی در چندین داخلی اولیه ، به ویژه برای مالارد بود. بیشتر اردک های خانگی به مالاردز باز می گردند ، که اهلی کردن اولیه آنها در عصر آهن در جنوب شرقی آسیا و چین رخ داده است (کرافورد ، 1990 ؛ ژو و همکاران ، 2018 ، جدول 8. 1). نژادهای چینی اردک های خانگی عمدتاً از اردک های مالارد گرفته می شوند و برخی از آنها از اردک لکه دار (Anas Zonorhyncha) (Qu et al. ، 2009 ؛ Li et al. ، 2010). اردک های اهلی به اروپا حرکت کردند و در حدود 50 سال قبل از میلاد توسط رومی ها کشاورزی شدند (گیلاس و موریس ، 2008). در مقابل ، موكووی اهلی در آمریکای لاتین امروزی وجود داشت كه اروپایی ها برای اولین بار در قرن 15 وارد شدند (جدول 8. 1).

خصوصیات متمایز بین اردک های مالارد و موسکووی وجود دارد و مسیرهای آنها به اهلی بودن در زمان و منبع متفاوت است. دوره جوجه کشی به ترتیب 28 و 35 روز برای Mallards و Muscovy است. اگرچه آنها به طور طبیعی جفت می شوند ، اما دوره جوجه کشی در حدود 32 روز واسطه است. فرزندان حاصل از آن استریل هستند (Dohner ، 2001) ، با آنهایی که بین یک مرد موسکووی و مرد مالارد به نام "قاطر" قرار دارند ، در حالی که کسانی که از صلیب متقابل هستند "Heies" نامیده می شوند.

مراتع به طور وحشیانه در نیمکره شمالی از جمله اوراسیا ، آمریکای شمالی و آفریقای شمالی توزیع می شود و مهاجرت را به نمایش می گذارد (به عنوان مثال ، یاماگوچی و همکاران ، 2008 ؛ ون توور و همکاران ، 2013 ؛ بنگسسون و همکاران ، 2014). تا زمان تولید تجاری با دامداری (Cherry and Morris ، 2008) ، ماترینگ ها اغلب بین اردک های وحشی و خانگی اتفاق می افتادند و در نتیجه باعث تحریک ژن ها از اجداد وحشی خود می شدند. این ممکن است توسعه اردک هایی را که به دلیل ویژگی های گوشتی مانند پکن یا تولید تخم مرغ پرکار مانند کمپبل خاکی شناخته شده اند ، تسهیل کند (انجمن طیور آمریکایی ، 1947 ؛ کو و همکاران ، 2009). اگرچه ژنهای بی شماری با رنگ plumage وجود دارد ، در بین جمعیت اردک ، پرهای سفید و پایین در پردازش اردک های نوع گوشت CC (رکود سفید) هستند که یک ژنوتیپ معرفتی برای رنگ است ، بنابراین بیان رنگ Plumage را بیان می کند. در حالی که مکانهای اصلی ، مانند سفید مغلوب ، ممکن است یک بیان ثابت و جلوگیری از ژنهای دیگر باقی بماند ، باید تشخیص دهیم که بیشتر صفات فیزیولوژیکی با تعامل بین و درون متمرکز به ارث رسیده اند. مداخله انسان ممکن است در شکل گیری نژادهای توسعه یافته از مراکز و موسکووی تأثیر قابل توجهی داشته باشد ، اما ممکن است انشعاب با این دو گونه قابل توجه باشد. به عنوان مثال ، در نژادهای چینی ، هاپلوتیپ های پکن کاملاً متفاوت از سایر نژادهای خانگی است که از مالارد وحشی سرچشمه می گیرند (Qu et al. ، 2009).

مانند مرغ ، مداخله انسان از طریق جوجه کشی مصنوعی ، نیاز به جوجه کشی و رفتارهای والدین ، تغییر آستانه ها و آبشارهای لازم برای توسعه و فرآیندهای فیزیولوژیکی را جایگزین کرده است. نمونه ای توسط Lockner و Youngren (1976) در توضیحات دقیق آنها در مورد توسعه عصبی عضلانی و تولید صدا در مراتع ارائه شده است. آزمایشات آنها در مورد توسعه ساختاری و رابط فیزیولوژیکی تولید صدا در اردک ها کلاسیک است. اگرچه از منابع و مکان های دوگانه بسیار اهلی شده است ، یک اردک هنوز یک اردک است. زن "Quacks" ، در حالی که مرد نسبتاً ساکت است.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780128197707000268

استنتاج در جمعیت های بسته

J. Andrew Royle ، Robert M. Dorazio ، در مدل سازی سلسله مراتبی و استنتاج در اکولوژی ، 2009

5. 5. 3 مثال: بررسی آب پرندگان هوایی

در اینجا ما تعداد اردک های مالارد (anas platyrhynchos) را که توسط خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده در طول بررسی سالانه جمعیت پرندگان آب در سال 2005 در شمال شرقی ایالات متحده و شرق کانادا جمع آوری شده است ، در نظر می گیریم (کونف و همکاران ، 2009). واحدهای نمونه در این بررسی با بال ثابت 18 قطعه خطی 18 مایل (اسمیت ، 1995) و 121 بخش از این دست با استفاده از دو ناظر (صندلی جلو ، صندلی عقب) با احتمال تشخیص p نمونه برداری شدند₁، و P₂، به ترتیب. در مجموع 162 گروه (یا خوشه) پرندگان مشاهده شد. فرکانس های تاریخچه تشخیص هر اندازه گروه ، که در تمام 121 بخش جمع شده است ، در جدول 5. 4 آورده شده است. این بخش ها 18 مایل طول و 0. 25 مایل عرض دارند ، بنابراین مساحت کل نمونه 544. 5 مایل 2 است. تمرکز اصلی این مطالعه ، ارزیابی اثربخشی بررسی های هوایی بود ، همانطور که توسط پارامتر احتمال تشخیص مشخص می شود. بلند مدت ، طرفین به دنبال یک رویکرد عملیاتی برای تنظیم تعداد مشاهده شده برای نمونه گیری ناقص یا اثربخشی دیفرانسیل سیستم عامل ها هستند (به عنوان مثال ، هلیکوپترها در مقابل هواپیماهای بال ثابت). در این نوع نظرسنجی ، ما همچنین ممکن است تعجب کنیم که آیا اندازه این گروه بر قابلیت تشخیص آن تأثیر می گذارد یا خیر. توجه داشته باشیم که داده های مورد استفاده در اینجا کمی از Koneff و همکاران منحرف می شوند.(2009) ، و آنها همچنین مدلهای کمی متفاوت را در نظر می گیرند.

جدول 5. 4. فرکانسهای تاریخچه تشخیص دو برابر مالارد فرکانس از 121 بخش هوایی. در تاریخ تشخیص (x ، y) موقعیت x خلبان را نشان می دهد و y نمایانگر Observer backseat است.

در حال حاضر ، ما اندازه گروه را نادیده می گیریم (اما فصل 6 را ببینید) ، و توجه را به تعداد استخر (جمع کردن اندازه های گروهی) متمرکز می کنیم. دستورالعمل R برای به دست آوردن MLE های P1 (خلبان) ، P2 (ناظر صندلی عقب) و N0 = N-N ، در پانل 5. 4 آورده شده است. اجرای این دستورات P ˆ 1 = 0. 766 P ˆ 2 = 0. 450 و N ˆ 0 = 22. 19. به نظر می رسد که ناظر صندلی جلوی احتمال تشخیص بالاتری دارد ، که ممکن است انتظار داشته باشد زیرا این ناظر از دید بهتری برخوردار است و زمان بیشتری برای ضبط افراد دارد (کونف و همکاران ، 2009).

برای به دست آوردن برآوردی از کل جمعیت ، ما باید تخمین ای از میانگین اندازه گروه ، μ را بدست آوریم_gsبشربا استفاده از مشاهدات نمونه (تحت این فرضیه که اندازه گروه بر قابلیت تشخیص تأثیر نمی گذارد) ، ما μ ˆ G S = 1. 623 را با خطای استاندارد 0. 089 تخمین می زنیم. سپس ، برآورد چگالی افراد در هر مایل مربع d ˆ = ((162 + 22. 19) * میکروگرم S) /544. 5 = 0. 549 اردک /مایل 2 است. این برای توصیف عدم قطعیت مرتبط با این برآورد باقی مانده است. توجه داشته باشید که SE (n ˆ 0) = 8. 07. چگالی تخمین زده شده محصول دو مقدار تخمین زده شده ، N ˆ μ ˆ G S / منطقه است. تخمین بی طرفانه از واریانس دقیق محصول (گودمن ، 1960) است

var (n ˆ μ ˆ g s) = (n ˆ 2) var (μ ˆ g s) + (μ ˆ g s) 2 var (n ˆ) - var (n ˆ) var (μ ˆ g s) = 439. 76.

بنابراین ، SE D ˆ تقریباً 0. 039 است. این یک تقریب معتبر در صورت عدم تعصب اندازه گروه است. ما در فصل 6 به این موضوع می پردازیم.

به طور کلی ما می خواهیم اطلاعات اندازه گروه را در تجزیه و تحلیل حفظ کنیم ، زیرا به نظر می رسد احتمال تشخیص بستگی به اندازه گروه دارد. علاوه بر این ، گاهی اوقات علاقه مندی ذاتی در مطالعات مربوط به رفتار گله یا ساختار گروهی و عواملی که بر اندازه یا ساختار گروه تأثیر می گذارد وجود دارد (سیلورمن و همکاران ، 2001 ؛ سیلورمن ، 2004). یک روش طبیعی برای پاسخ به اندازه گروه ، تدوین یک مدل چند طبقه ای طبقه بندی شده است ، که در آن هر اندازه گروه یک بخش مشخص از جمعیت را نشان می دهد ، با داشتن پارامتر اندازه جمعیت خاص خود ، یعنی اجازه دهید N_k؛ k = 1 ، 2 ،… ، k تعداد گروه های اندازه k در جمعیت است. سپس ، ما می توانیم مدل مشاهده را به عنوان یک محصول عظیم ، یک multinomial برای هر اندازه گروه بسازیم (به عنوان مثال ، به پولاک و همکاران ، 1984 مراجعه کنید) ، و سپس ما بر برآورد پارامترهای n تمرکز می کنیم_k؛ k = 1،2 ،… ، k. مشکل این رویکرد کمبود داده ها است - به طور معمول چندین مورد از گروه مشاهده شده ضعیف نشان داده شده است (مانند جدول 5. 4). این مشکل اساسی یک راه حل سلسله مراتبی ساده را ایجاد می کند که در آن ساختار مدل اضافی به اندازه گروه تحمیل می شود (یعنی توزیع قبلی برای N_k). اگر x_iاندازه گروه مشاهده اول است ، سپس فرض کنید که X دارای PMF G (x | θ) برای x = 1 ، 2 ،… است. مدل سلسله مراتبی حاصل را می توان با روشهای احتمال تجزیه و تحلیل کرد (رویل ، 2008b). از طرف دیگر ، این مدل می تواند به عنوان مدلی که دارای "متغیر متغیر فردی" است ، تدوین شود ، که ما هنگام بازگشت به این داده ها در فصل 6 در نظر می گیریم.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780123740977000077

مدل هایی با اثرات فردی

J. Andrew Royle ، Robert M. Dorazio ، در مدل سازی سلسله مراتبی و استنتاج در اکولوژی ، 2009

6. 5. 5 مثال: اندازه گروه در نظرسنجی های پرندگان آب

در این مثال ، ما داده های نظرسنجی هوایی را در مورد اردک های مالارد (ANAS PLARHYNCHOS) که قبلاً در بخش 5. 5. 3 معرفی شده بودند ، در نظر می گیریم. در مجموع 162 گروه از آب پرندگان مشاهده شده است. همانطور که قبلاً اشاره شد ، نمونه گیری با استفاده از دو ناظر (صندلی جلو ، صندلی عقب) در یک پروتکل نمونه برداری دو وسواس انجام شد. این 3 تاریخچه قابل مشاهده در فرم را به دست می آورد<(0, 1), (1, 0), (1, 1)>، نشان می دهد که آیا این گروه فقط توسط ناظر صندلی عقب دیده می شود ، فقط ناظر صندلی جلو یا هر دو ناظر. مدل برای چنین داده هایی معادل یک مطالعه ضبط و بازپرداخت با دوره های J = 2 و احتمال تشخیص p است₁(برای ناظر صندلی جلو) ، و P₂(ناظر صندلی پشتی). ما علاقه مند به تخمین چگالی اردک ها در منطقه نظرسنجی هستیم ، در حالی که این امکان را فراهم می کند که ناظران از احتمال تشخیص متفاوتی برخوردار باشند ، و همچنین احتمال تشخیص با توجه به اندازه گروه متفاوت است.

در آنچه در زیر می آید ، توزیع اندازه گروه جمعیت فرض می شود 1 + پواسون (λ) ، توزیع پواسون راست تغییر یافته ، با میانگین 1 + λ. مدل احتمال تشخیص برای گروه اول من بود

(6. 5. 4) آن را وارد کنید (P I K) = α K + β X I

برای ناظر K = 1 ، 2 و مشاهده i = 1 ، 2 ،… ، 162.

افزایش داده ها با افزودن تعداد زیادی از تاریخچه های (0 ، 0) به داده ها ادامه می یابد. برای این تجزیه و تحلیل ، 125 تاریخ برخورد صفر اضافه شد ، که ثابت شد به این معنا که جرم خلفی N به دور از حد بالایی متمرکز شده است (شکل 6. 3 را ببینید). برای اجرای این کار در WinBugs ، ما باید یک مشاهده چند عیار با 4 سلول را صفر کنیم. بنابراین ، ما داده های تعیین شده را در مشاهدات فردی از متغیر تصادفی چند بعدی 4 بعدی ، با "اندازه گروه" مربوطه سازماندهی می کنیم. در WinBugs ما این را با y [i ، 1: 4] ∼ dmulti (mu [i ، 1: 4] ، 1) که در آن y [i ، 1: 4] یک بردار طول 4 است ، با داشتن یک واحد 1 در توصیف خواهیم کرد. سلول مربوط به تاریخ برخورد برای آن مشاهده (احتمالاً روشهای دیگری برای نزدیک شدن به فرمولاسیون این مدل در وینبوگ ها وجود دارد). ما احتمالات سلولی چندمیک را برای مطابقت با تاریخچه برخورد ترتیب دادیم<(0, 1), (1, 0), (1, 1), (0, 0)>، داشتن احتمال<(1 p _{من 1}) پ _{i> 2}، پ _{i> 1}(1 - ص_{من 2}) پ _{i> 1}، پ _{i> 2}(1 - ص_{من 1}) (1 - ص_{من 2})>بشربنابراین ، آخرین سلول مربوط به افراد غیرمجاز است و داده های افزوده بردارهای فرم (0 ، 0 ، 0 ، 1) هستند. تورم صفر این مدل چندمجمی برای این مدل جلوه های فردی در پانل 6. 5 نشان داده شده است. پرونده داده و دستورات R برای قرار دادن مدل در WinBugs در مکمل وب ارائه شده است.

مقادیر مورد علاقه تعداد کل گروه هایی است که در معرض نمونه برداری و همچنین تعداد کل افراد قرار دارند. اینها هر دو پارامتر مشتق شده هستند ، به ترتیب n g = ∑ i = 1 m z i و n i n d = ∑ i = 1 m z i x i. چگالی نیز یک پارامتر مشتق شده است.

d = n i n d 544. 5.

این مقادیر به عنوان گره های قطعی در پانل 6. 5 تعریف شده اند.

خلاصه های خلفی پارامترهای مدل بر اساس 200000 قرعه کشی مونت کارلو از توزیع خلفی در جدول 6. 6 آورده شده است. جرم خلفی ضریب اندازه گروه ، β ، کمی منفی بود ، اما در مجاورت صفر متمرکز شد. بنابراین ، به نظر نمی رسد که تأثیر اندازه گروه بر احتمال تشخیص ، حداقل از فرم مشخص شده توسط Eq وجود داشته باشد.(6. 5. 4). میانگین تخمین زده شده احتمالات تشخیص همانطور که پیش بینی شده است ، ص.₁= 0. 794 و P₂= 0. 501 ، به ترتیب برای ناظران صندلی جلو و عقب. سرانجام ، توزیع خلفی تعداد کل گروه ها ، n_g، در شکل 6. 3 نشان داده شده است. خلاصه خلفی هر دو n_gو n_{با نام}در جدول 6. 6 آورده شده است.

جدول 6. 6. خلاصه خلفی پارامترهای مدل برای داده های بررسی آب پرندگان هوایی. بر اساس نمونه های خلفی 200K.

توجه داشته باشیم که می توان این مشکل خاص را با استفاده از روشهای احتمال کلاسیک حل کرد (رویل ، 2008b). از آنجا که متغیرهای متغیر فردی گسسته است ، احتمال فرکانس های اندازه گروه مشاهده شده با احتمالات وابسته به P چندمجمی است_ikدر Eq(6. 5. 4) ، و همچنین پارامترهای مدل اندازه گروه G (x). پارامترهای این مدل را می توان با حداکثر رساندن این احتمال چندمجمی به راحتی تخمین زد. با این حال ، مقدار علاقه تابعی از چندین مورد از این پارامترها است - میانگین اندازه گروههای بدون نظارت و تعداد گروههای بدون نظارت. بنابراین ، باید واریانس تقریبی این مقدار را به وجود آورد و همچنین تغییر در اندازه گروه ، تعداد گروه ها و واریانس تخمین را در نظر بگیرد. در مقابل ، یکی از جنبه های مناسب تجزیه و تحلیل بیزی توسط MCMC این است که ما می توانیم خلاصه ای از پارامترهای مشتق شده را صرفاً با خلاصه کردن عملکرد مناسب آن پارامترها بدست آوریم. در مورد حاضر ، آخرین چندین خط پانل 6. 5 عبارتند از:

بنابراین ، برای هر گروه بدون نظارت ، یک قرعه کشی خلفی از تعداد افراد ساخته شده است (این 1 + gs [i] است که در آن gs [i] dpois (mu. gs)) ، و اینها برای هر گروه خلاصه می شودعضو جمعیت در معرض (یعنی ، که z [i] = 1).

سرانجام ، یک قرعه کشی خلفی از چگالی ، D ، به عنوان یک عملکرد خطی از تعداد افراد - با تقسیم دومی توسط منطقه مورد بررسی - بدست می آید.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780123740977000089

پروتئومیکس گوشت مرغ و خرگوش

آندره م. د آلمیدا ، در پروتئومیکس در علوم غذایی ، 2017

13. 4 پروتئومیکس و مرغ مرغ: مورد خاص فوی گراس

Foie Gras محصولی بسیار ارزشمند مشتق از گوشت است که از کبد چرب اردک ها (Anas Platyrhynchos ، Cairina Moschata یا صلیب آنها ، معروف به اردک های قاطر) و تا حد کمتری غاز (Anser Anser) تولید می شود. حیوانات در روشی به نام Gavage که باعث ایجاد وضعیت کبد چرب یا استئاتوز می شود ، با جیره های پر انرژی نیرو می گیرند. این یک محصول طیور بسیار قدیمی و سنتی است که عمدتاً در فرانسه تولید می شود و با قیمت های بالا در رستوران های لذیذ یا فروشگاه های مواد غذایی فروخته می شود. به طور متناقض و با توجه به حجم کم تولید Foie Gras در کل زمینه تولید طیور ، قابل ذکر است که این یکی از زیرمجموعه های طیور است که در آن بیشتر از پروتئومیک استفاده می شود ، به طور عمده با تلاش محققان فرانسوی.

باکس و همکاران.(2012) از 2DE برای مقایسه نقاط زمانی مختلف در القاء کبد چرب استفاده کرد که نشان می دهد استئاتوز منجر به تغییرات پروتئوم می شود ، با آنزیم ها ، فاکتورهای ترجمه و پروتئین های ساختاری و آنتی اکسیدانی بیشترین تأثیر را دارند. اخیراً ، با استفاده از یک رویکرد مشابه ، ژنگ و همکاران.(2014) پروتئومهای کبدی دو سویه از ANAS Platyrhynchos را در توانایی کاهش چربی ، در سنین مختلف مقایسه کرد. نویسندگان نشان دادند كه اردكهای چربی بیان بیش از حد پروتئین های گلیکولیز و همچنین کاتابولیسم پروتئین دارند. این یک فرایند به نوعی شبیه به تولید Foie Gras است.

پروتئومیکس در مطالعه تولید Foie Gras به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است. Theron و همکاران (Theron et al. ، 2011) از پروتئومیکس برای ایجاد نشانگرهای پس از مرگ از دست دادن چربی در هنگام پخت و پز اردک قاطر (ANAS Platyrhynchos × Cairina Moschata) استفاده کردند. کسر پروتئین محلول در استحکام یونی کم توسط 2DE مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت در حالی که کسری بدون محلول توسط پروتئومیک اسلحه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تجزیه و تحلیل ترکیبی از هر دو مجموعه داده حاکی از آن است که در زمان کشتار ، کبد با کاهش چربی کم در هنگام پخت و پز با توجه به متابولیسم انرژی و سنتز پروتئین در حالت آنابولیک قرار داشت ، در حالی که برعکس ، کبد با از دست دادن چربی زیاد در حین پخت و پز محافظت از سلول ایجاد می کند. مکانیسم هاناهمگونی در ایالت کبد چرب موجود در تولید تجاری دلایل اصلی چنین نتایج بود. همان آزمایشگاه تحقیقاتی (رجوع کنید به Theron و همکاران ، 2013) یک مطالعه پیگیری را با استفاده از همین تکنیک ها برای مطالعه بیان پروتئین در کبد چرب در هنگام سرمازدگی انجام داد. تجزیه و تحلیل 2DE به ترتیب 36 (21 شناسایی شده) و 34 (26 شناسایی شده) از علاقه های منافع در گروه های کم چربی و چربی بالا را نشان داد. بیان پروتئین ها پس از سرمازدگی پایین تر بود ، که اثر سرکوبگرانه سرمازدگی بر فرآیندهای بیولوژیکی قبل از ذبح را نشان داد. استراتژی اسلحه به ترتیب در گروه های 554 و 562 پروتئین در گروه های کم چرب و چربی بالا از بین رفت. اکثریت اسکلت اسکلت و پروتئین های مرتبط بودند. مشابه مطالعه قبلی خود ، نویسندگان ناهمگونی کبد را به عنوان دلیل اصلی تغییر در عملکرد تکنولوژیکی مشاهده شده در کارخانه های پردازش FOIE GRAS مرتبط کردند. سرانجام ، در سال 2014 ، همان گروه تحقیقاتی یک مطالعه مبتنی بر 2DE را انجام داد که نشانگرهای پروتئینی را ایجاد کرد که به چندین ویژگی با کیفیت در محصول نهایی مرتبط بودند: وزن کبد ، میزان ذوب ، محتوای پروتئین نفت خام یا ماده خشک (François et al.، 2014). بنابراین Foie Gras می تواند مورد مطالعه و مورد مطالعه استثنایی قرار گیرد و آنچه در این بخش شرح داده شده است ، مربوط به کل صنعت است و اهمیت آن در ایجاد نشانگرهای کیفیت را که به طور خاص با مراحل مختلف در فرایند تولید مرتبط است ، برجسته می کند. این دلیل را می توان به راحتی در طیف گسترده ای از محصولات مختلف گوشت مرغ استفاده کرد.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780128040072000138

پرنده ها

جان سی آویز ، در طرح های طبیعت ، 2016

خلاصه

ما تفاوت سایت محدودیت را در DNA میتوکندری (MT) در داخل و در بین جمعیت آلوپاتریک Mallard (Anas Platyrhynchos) و اردک سیاه آمریکایی (A. Rubripes) سنجش کردیم. کلون های mtDNA مشاهده شده به دو آرایه مجزا از نظر فیلوژنتیک گروه بندی شده که تخمین می زنیم در توالی نوکلئوتید حدود 0. 8 ٪ متفاوت است. ژنوتیپ ها در یک آرایه کلونال در هر دو گونه وجود داشتند ، در حالی که ژنوتیپ های موجود در آرایه دیگر فقط در مراکز دیده می شدند. از نظر "درخت ژن" mtDNA ، مراکزهای سنجیده شده با توجه به اردک های سیاه رابطه پارافیلتیک دارند ، به این معنی که جدایی های شجره نامه در بین برخی از هاپلوتیپ های موجود در مالارد جداسازی گونه ها را پیش بینی می کند. شواهد پیشرفته است که این الگوی احتمالاً ناشی از فرآیندهای مبتنی بر جمعیتی از مرتب سازی نسب است ، به جای هیبریداسیون Introgressive ثانویه اخیر. با این حال ، فرکانس هاپلوتیپ در بین جمعیت های خاص مشابه مشابه بود ، بنابراین خوشه های مالارد و اردک های سیاه به طور جداگانه از نظر یک فنوگرام جمعیت. نتایج نمونه بارز تمایز بین یک درخت ژن و یک درخت جمعیت و تمایز بین تجزیه و تحلیل داده ها که افراد را در مقابل جمعیت به عنوان واحدهای طبقه بندی عملیاتی (OTU) مشاهده می کند ، ارائه می دهد. به طور کلی ، داده های mtDNA حاکی از یک رابطه بسیار نزدیک تکاملی بین مراکز و اردک های سیاه است ، و در رابطه با توزیع های جغرافیایی نشان می دهد که اردک سیاه یک مشتق تکاملی اخیر از اجداد گسترده تر مالار د-سیاه است.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780128019450000127

هورمون ها و تنظیم رفتار والدین در پرندگان

3. 6 شروع و نگهداری جوجه کشی

در اکثر گونه ها ، رفتار جوجه کشی تمام عیار با اولین تخم گذاشته شده آغاز نمی شود. در مراتع (anas platyrhynchos) ، زنان در طول تخمگذار 10 تخم مرغ ، تعداد زیادی از دوره های کوتاه را در یک جعبه لانه می گذرانند و در پایان تشکیل کلاچ افزایش ناگهانی در اشغال لانه وجود دارد (هال ، 1987a). سطح پرولاکتین بیش از پنج برابر در طی 20 ٪ آخر مرحله تخمگذار افزایش می یابد ، به عنوان توجه لانه بیش از دو برابر (هال ، 1991). سطح پروژسترون ، اما نه₂، در این زمان در حال سقوط هستند.

از آنجا که افزایش PRL معمولاً با شروع جوجه کشی تخم مرغ به طور همزمان اتفاق می افتد ، وسوسه انگیز است که علت و معلول را پیشنهاد کنید. با این حال ، الگوی افزایش PRL همیشه مطابق با انکوباسیون نیست. افزایش PRL ممکن است به طور ناگهانی در زمان تخم گذاری تخم مرغ و جوجه کشی اتفاق بیفتد یا ممکن است آهسته تر و اوج در طول میانی جوجه کشی شود. به عنوان مثال ، کلمب فرم ها با گونه های دیگر متفاوت هستند زیرا سطح PRL به طور معمول تا زمانی که جوجه کشی به خوبی تثبیت نشود ، افزایش نمی یابد. در این گونه ها ، عمل هم افزایی e₂و ص₄برای شروع جوجه کشی لازم است (چنگ و سیلور ، 1975) ، اگرچه PRL ممکن است در حفظ رفتار جوجه کشی مهم باشد (بررسی شده در بونتین ، 1996). رابطه بین PRL و رفتار جوجه کشی با این مشاهده که خود جوجه کشی می تواند باعث ترشح PRL شود ، پیچیده تر است (به بخش 3. 8 مراجعه کنید).

شواهد مستقیم برای دخالت PRL در رفتار والدین از آزمایشاتی ناشی می شود که سطح PRL را تغییر می دهد (بررسی شده در Vleck ، 2001). کبوترهای حلقه ای از لانه های خود جدا شده اما با توجه به PRL اگزوژن ، تا 10 روز دلبستگی لانه را حفظ می کنند و با توجه به این فرصت ، جوجه کشی را از سر می گیرند ، در حالی که کنترل ها این کار را نمی کنند (Janik & Buntin ، 1985 ؛ Lehrman ، 1996). بنابراین ، PRL مطمئناً به حفظ رفتار جوجه کشی در کبوترها کمک می کند. PRL تخمک از پمپ های اسمزی کاشته شده ، رفتار جوجه کشی را در حدود 2. 5 برابر نسبت به گروه کنترل در اسیر اسیر ، تخمگذار کستل های آمریکایی (Falco Sparverius) افزایش می دهد (Sockman et al. ، 2000). درمان های دارویی و ایمنی که مسدود کردن ترشح PRL باعث محدودیت رفتار دلپذیر در مرغ ها و بوقلمون ها می شود (شارپ ، 1997). مهار بیوسنتز سروتونین یا پپتید روده وازواکتیو (VIP) ، هر دو عامل عصبی هیپوتالاموس درگیر در انتشار PRL هیپوفیز ، سطح PRL در گردش را کاهش می دهد و از بیان رفتار جوجه کشی در مرغ های ترکیه جلوگیری می کند (Rozenboim et al. ، 2004). دستکاری تجربی PRL در پرندگان زندگی آزاد برای پیشبرد درک ما از نقش PRL در رفتار جوجه کشی بسیار مفید خواهد بود.

اگرچه تیتر PRL بالا با رفتار جوجه کشی بسیار ارتباط دارد ، اما ممکن است همیشه لازم نباشد. در مرغ ها ، سطح PRL در زنان متولد شده از دسترسی به لانه خود محروم می شود ، اما اگر محرومیت لانه کمتر از چند روز طول بکشد ، آنها به محض بازگشت به لانه های خود ، جوجه کشی را از سر می گیرند (Leboucher ، Richard-Spyris ، Chadwick ، وگیمن ، 1996). سطح پرولاکتین به سرعت به سطح پیش از پیش بینی باز می گردد (Leboucher et al. ، 1996) ، اما رفتار جوجه کشی قبل از افزایش سطح PRL از سر گرفته می شود (ال هالاوانی ، برک ، و دنیسون ، 1980 ؛ زادورنی ، والتون ، و اچ ، 1985 ؛ لی و شارپ ، 1989)بشرپس از سه روز محرومیت از لانه حدود 70 ٪ از مرغ های خانگی رفتار لانه سازی را از سر می گیرند ، اما رفتار فردی با سطح PRL فردی ارتباط ندارد (ریچارد-ایرایس و همکاران ، 1998a). چنین اثرات رفتاری به اثر "حمل و نقل" از ارتفاع قبلی PRL نسبت داده شده است که ممکن است نمایشگر رفتاری را آغاز کرده باشد (بونتین ، 1996). چنین حمل و نقل ممکن است در صورتی که آستانه PRL که در آن جوجه کشی آغاز می شود بالاتر از آستانه ای باشد که در آن رفتار رها شده است ، نتیجه می گیرد و ممکن است برای نجات یک تلاش تولید مثل قطع شده عمل کند.

اگر شروع جوجه کشی با افزایش PRL ایجاد شود ، که نشان داده شده است که حداقل در بعضی از پرندگان آنتیگنادوتروپیک است ، بنابراین اندازه کلاچ ممکن است توسط همان محیط هورمونی که جوجه کشی را آغاز می کند تعیین شود (Sockman et al. ، 2006). در Kestrels آمریکایی ، سطح PRL در مرحله تخمگذار بیشتر در زنانی است که چنگال های کوچکتر نسبت به مواردی که چنگال های بزرگتر دارند ، قرار دارند ، اگرچه درمان PRL بر اندازه کلاچ تأثیر نمی گذارد (Sockman et al. ، 2000). سطح پروژسترون و همچنین PRL ممکن است در محدودیت اندازه کلاچ نقش داشته باشد. قناری های داخلی که با P تحت درمان قرار می گیرند₄پس از شروع ساختمان لانه ، مهار درخواست COPULATION و کاهش اندازه کلاچ را نشان می دهد (Leboucher ، Beguin ، Lacroix ، & Kreutzer ، 2000).

اندازه گیری اضافی و دستکاری تجربی سطح PRL می تواند باعث افزایش رابطه بین PRL و رفتار والدین شود. شروع جوجه کشی در هشت گونه از اردک های چاله دار با ردیابی افزایش دمای تخم های مصنوعی در لانه مورد بررسی قرار گرفته است (Loos & Rohwer ، 2004). رفتار جوجه کشی به تدریج در همه این گونه ها ایجاد می شود ، و زنانی که چنگال کوچکتر را دراز می کنند ، با سرعت بیشتری از لانه خود را با سرعت بیشتری نسبت به موارد خاص که بندهای بزرگتر دارند ، افزایش می دهند. در قناری ها درصد زمان صرف شده در لانه با تعداد روزهای پس از شروع تخمگذار افزایش می یابد و شروع جوجه کشی (تعریف شده به عنوان 50 ٪ از زمان صرف شده در لانه) می تواند از صفر تا چهار روز پس از شروع تخمگذار متفاوت باشد (Sockman & Schwabl ، 1999). هر دو مورد مواردی هستند که در آن اندازه گیری یا دستکاری PRL آموزنده خواهد بود.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9780123749291100071

اختلال در رشد حشرات

گای Smagghe ،. Tarlochan S. Dhadialla ، در پیشرفت در فیزیولوژی حشرات ، 2012

7. 2 مرغی

به نظر می رسد که methoxyfenozide به طور عملی برای هر دو بلدرچین Bobwhite ، Colinus Virginianus (Liaeus) و Mallard Duck ، Anas Platyrhynchos (Sibley و Monroe) به ترتیب در سمیت حاد 14 روزه و مطالعات سمیت رژیم غذایی 8 روزه انجام شده است ، مطابق با آن ، مطابق با مطالعات سمیت رژیمدستورالعمل های EPA ایالات متحده (جدول 2. 7). LD₅₀ values for both bobwhite quail and mallard duck were> 2250 mg a.i./kg body weight and>به ترتیب 5620 ppm از A. I. در آزمایشات سمیت تولید مثل 21 یا 22 هفته با استفاده از متوکسی فنوزید ، غلظت مؤثر NO مشاهده شده (NOEC) برای اردک مالارد و بلدرچین باب وایت 1000 ppm بود.

جدول 2. 7. خلاصه نقطه انتهایی برای پرندگان ، دافنیا مگنا ، زنبورهای عسل و کرمهای خاکی برای متوکسی فنوزید ، توفوفنوزید و کرومافنوزید

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9780123915009000024

بوم شناسی و تکامل ویروس های آنفلوانزای مرغی

2. 1 زیرگروه های ویروس آنفلوانزا پرسه زای پایین در پرندگان وحشی

ویروس های آنفلوانزای مرغی اغلب از اردک ها (anseriformes) ، به ویژه از اردک های دلپذیر ، مانند مراتع (Anas platyrhynchos) تشخیص داده می شوند. 18-28 به طور معمول ، عفونت ها شامل زیرگروه های ویروس آنفلوانزا H 1-H12 و طیف گسترده ای از ترکیبات زیر گروه HA/NA هستند. علاوه بر Anseriformes ، مطالعات نظارت گسترده به سمت گونه های Wader در خانواده های Charadriidae و Scolopacidae ، در درجه اول در آمریکای شمالی ، که در آن ویروس های LPAI از زیرگروه های H 1-H12 از Waders در شرق ایالات متحده جدا شده اند ، هدایت شده است. 23،29 ویروس LPAI نیز در Waders در سراسر جهان مشاهده شده است اما در شیوع کمتری نسبت به آنچه در anseriformes مشاهده شده است. به نظر می رسد 24،30،31 گال و ترن نشان دهنده میزبان مخزن H13 و H16 در طبیعت است ، زیرا این زیرگروه ها غالباً در این گونه ها یافت می شوند ، اما فقط به ندرت در سایر گونه های پرنده. 13،24،29،32 در بسیاری از مطالعات نظارت بزرگ ، ویروس های LPAI H14 و H15 اغلب تنها زیرگروه هایی هستند که تشخیص داده نمی شوند. 33،34 اگرچه این زیرگروه ها در موارد نادر یافت می شوند ، 35،36 نشان می دهد که مخزن میزبان این ویروس ها ممکن است به ندرت در مطالعات معمولی نمونه برداری شود.

ویروس های LPAI در بسیاری از گونه های پرنده دیگر نیز مشاهده شده اند ، 25 اما مشخص نیست که آیا ویروس ها در این گونه ها واقعاً آنزوتیک هستند یا اینکه این پرندگان گونه های میزبان "گذرا" هستند. چنین گونه های میزبان گذرا ممکن است برای بخشی از سال با گونه هایی که در آن شیوع ویروس LPAI نسبتاً زیاد است ، مانند اردک ها ، دارای همان زیستگاه باشند. به عنوان مثال ، ویروس های LPAI گهگاه در غازها ، قوها ، ریل ها ، گلدان ها ، کورمورانت ها ، رهگذران و سایر گونه های پرنده تشخیص داده می شوند ، اگرچه شیوع آنها بسیار پایین تر از اردک های دفع است. با توجه به محدودیت مطالعات نظارت بر پرندگان وحشی ، نمی توان از این امر خارج شد که گونه های مخزن ویروس LPAI ممکن است فراتر از سفارشات anseriformes و charadriaformes وجود داشته باشد.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b97801279999425000275

پیدا کردن راه

بازگشت پرندگان آواره به سایت های زمستانی

با عطف به زمستان، برخی از بزرگترین آزمایش های جابجایی شامل اردک ها بود (McIlhey 1934, 1940). در ایالات متحده، Mallard Anas platyrhynchos، Northe Pintail A. acuta و Green-winged Teal A. carolinensis از سواحل اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام و دره می سی سی پی به عنوان گذرگاه اصلی استفاده می کنند. در یک آزمایش، 440 اردک از محله های زمستانی خود در دره می سی سی پی گرفته شدند، حلقه ای شدند و در سواحل رها شدند. از 90 موردی که متعاقباً شلیک شد، 79 مورد به مسیر پرواز می سی سی پی بازگشته بودند. در این آزمایش هیچ تمایزی بین بزرگسالان و نوجوانان یا بین بهبودی در همان زمستان یا زمستان های بعدی صورت نگرفت. با این حال، در آزمایش دیگری که در آن 895 دریک مالارد از مسیر پرواز می سی سی پی در حدود 1800 کیلومتر به مسیر پرواز اقیانوس آرام منتقل شدند، بازیابی در همان زمستان هم نوجوانان و هم بزرگسالان بیشتر در منطقه رهاسازی بود. بهبودی در زمستان های بعدی نشان داد که پرندگانی که به عنوان جوان منتقل می شوند، عمدتاً جابجایی خود را به سمت غرب حفظ می کنند، در حالی که پرندگانی که به عنوان بزرگسال منتقل می شوند، عمدتاً به مکان اصلی باز می گردند (Bellrose 1958). بدیهی است که هر دو گروه سنی می توانستند به مناطقی که قبلاً بازدید شده بودند بازگردند، اما بزرگسالان وابستگی بیشتری به منطقه اصلی خود داشتند، زیرا زمان بیشتری را در آنجا سپری کردند تا نوجوانان.

جابجایی گنجشک های تاج دار سفید زمستانی Zonotrichia leucophrys از سان خوزه در کالیفرنیا در سال های بعد بازده قابل توجهی داشت (R. Mewaldt 1964؛ شکل 9. 4). از 411 پرنده ای که با هواپیما در فاصله 2900 کیلومتری شرق-جنوب شرقی به باتون روژ در لوئیزیانا جابجا شده بودند، 26 پرنده در زمستان بعد در همان باغ کوچک در سن خوزه جایی که در ابتدا اسیر شدند دستگیر شدند. آنها 21 درصد از 123 را تشکیل دادند که در صورت عدم جابجایی، معمولاً انتظار می رفت زنده بمانند و به تله ها بازگردند. در زمستان بعدی، از 660 پرنده که 3860 کیلومتر به سمت شرق به لورل، مریلند منتقل شدند، 15 پرنده در فصل بعد در محل صید شکار شدند. شش پرنده از 22 پرنده که پس از بازگشت از باتون روژ به لورل آواره شدند، مورد توجه ویژه بودند. فرض بر این است که همه پرندگان در این مدت به مناطق تولید مثل خود در شمال غربی آمریکای شمالی بازگشته اند و یکی از آنها در طول دوره مهاجرت بهار در یک محل میانی یافت شد. دوباره بزرگسالان به نسبت بیشتری نسبت به نوجوانان بازگشتند. تعداد کم بود، اما مرگ و میر سالانه در این گونه حدود 50٪ بود و وفاداری کم سایت و همچنین ناوبری ضعیف ممکن است نرخ بازگشت ثبت شده را کاهش داده باشد.

نرخ بازگشت سال آینده توسط گنجشک های جوان به محل صید بسته به تاریخ جابجایی متفاوت است. احتمال بازگشت آنهایی که قبل از اواسط ژانویه آواره شده بودند، کمتر بود، احتمالاً به این دلیل که پیوست سایت قبل از آن اتفاق نیفتاده بود. بعلاوه، پرندگانی که در اوایل زمستان جابجا شده اند، باید برای مدت طولانی تری نسبت به پرندگانی که در اواخر زمستان جابه جا شده اند، زندگی کنند تا بازگشت آنها در سال آینده قابل مشاهده باشد (Ralph & Mewaldt 1975, 1976).

در مطالعه دیگری، 30 بالغ و 69 جوان سانددرلینگ کالیدریس آلبا از خلیج بودگا در کالیفرنیا در 200 کیلومتری جنوب پیوند زده شدند (Myers et al. 1988). به طور کلی، 60٪ از بزرگسالان اما فقط 4٪ از نوجوانان بعداً بازگشته و در خلیج بودگا ساکن شدند، چه در همان زمستان یا زمستان بعدی (جدول 9. 1). تفاوت سنی در میان پرندگانی که در پاییز جابجا شده بودند (که هیچ بچه ماهی از آن برنگشتند) آشکارتر بود (χ2 = 40. 9، P<0.001), but was non-existent among birds moved in winter. By that time the juveniles had been in Bodega Bay long enough to have become attached to the site, and retued in the same proportion as adults. The adults were already familiar with the site in autumn, from having spent their previous winters there. Clearly, the time spent at a site influenced the tendency to retu there after displacement.

جدول 9. 1. اثرات سن و فصل بر نسبت Sanderlings Calidris alba که در همان یا زمستان های بعدی پس از پیوند به سایت زمستان گذرانی دیگر در 200 کیلومتری جنوب به یک مکان زمستان گذرانی (خلیج بودگا) بازگشت.

تفاوت بین گروه های سنی در پاییز: X 2 = 40. 9، P & lt; 0. 001; در زمستان X 2 = 2. 2، P & lt; 0. 13.

از مایرز و همکاران.(1988).