عمومی در مقابل خصوصی: مزایا و مضرات افزایش سرمایه در بازارهای عمومی

پایانی پایان می یابد و یک شرکت ناگهان 50 میلیون دلار پول نقد در حساب بانکی خود از فروش سهام خود دارد. لباس های شامپاین ظاهر می شوند و جشن می گیرند؟ برای مدت کوتاهی."عمومی رفتن" یک رویداد هیجان انگیز برای همه افراد درگیر است و ممکن است مزایای بسیاری برای عملکرد شرکت فراهم کند. با این حال ، داشتن یک شرکت دولتی دارای معایب خاصی است که باید در نظر گرفته شود.

"رفتن عمومی" به فروش سهام یا بدهی در یک پیشنهاد عمومی اولیه یا IPO که در کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) ثبت شده است ، اشاره دارد."شرکت دولتی" به شرکتی که IPO را انجام داده است یا در غیر این صورت موظف است طبق قانون اوراق بهادار و مبادله باشد ، شرکت کند. یک "شرکت خصوصی" به طور معمول تعداد محدودی از صاحبان یا سرمایه گذاران را دارد و نیازی به ثبت گزارش ها به SEC نیست. در این مقاله برخی از مزایا و مضرات "عمومی شدن" بحث شده است.

مزایای IPO

IPO و نتیجه شرکت عمومی ممکن است مزایای قابل توجهی را برای شرکت و سهامداران آن فراهم کند. این موارد شامل تزریق نقدی ، توانایی "سکه نعنا" ، دسترسی آسان تر آینده به بازارهای سهام و بدهی ، نقدینگی برای سهامداران قبل از IPO و نهادینه سازی شرکت است. موضوع متداول این مزایا این است که یک بازار مایع برای ارزش سهام خود "باز کردن" که شرکت نمی تواند در غیر این صورت به آن دسترسی پیدا کند. با داشتن سهام معامله عمومی ، تخفیف ای که به سهام شرکت های خصوصی وصل شده است دیگر اعمال نمی شود.

تزریق نقدینتیجه IPO یک تزریق قابل توجه و فوری پول نقد به شرکت است. این پول نقد به طور معمول برای موارد خاص شرح داده شده در اسناد افشای IPO "اختصاص داده شده" است که می تواند برای اهداف مختلفی باشد. به عنوان مثال ، این شرکت ممکن است از درآمد حاصل از IPO برای گسترش موجودی ، دارایی و تجهیزات خود ، کاهش بدهی ، تحقیق و توسعه بیشتر یا گسترش خدمات خود استفاده کند.

Minting of Coin. داشتن یک ارزش تعیین شده و بازار مایع برای سهام خود ، "سکه" اضافی را برای شرکت از طریق صدور سهام اضافی ایجاد می کند. این "سکه" ممکن است به عنوان توجه برای دستیابی به مشاغل دیگر و جبران کارمندان فعلی و آینده مورد استفاده قرار گیرد.

توانایی استفاده از سهام شرکت برای کسب ، نیازهای نقدی خود را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد و به آن اجازه می دهد بدون استفاده از "قفسه سینه جنگ" IPO ، در معاملات شرکت کند ، که می تواند برای تأمین بودجه رشد آینده استفاده شود. علاوه بر این ، خرید با استفاده از سهام شرکت به عنوان توجه ممکن است به عنوان سازماندهی مجدد "بدون مالیات" ساخته شود ، که می تواند به فروشندگان اجازه دهد تا مالیات های مربوط به فروش مشاغل خود را به تعویق بیندازند. استفاده از سهام به عنوان در نظر گرفتن خرید ، همچنین به فروشندگان فرصتی می دهد تا در رشد آینده سازمان ترکیبی شرکت کنند.

یکی دیگر از مزایای بازار مایع برای سهام شرکت های دولتی این است که از سهام آن برای جبران هر دو کارکنان موجود و آینده خود از طریق اعطای گزینه ها یا صدور مستقیم سهام استفاده می شود. کمک های مالی گزینه ها یا سهام وسیله ای برای به اشتراک گذاشتن موفقیت شرکت ارائه می دهد و ابزاری عالی برای جذب مدیریت با استعداد و کارمندان است.

دسترسی به بازارهای سرمایه. بودن یک شرکت دولتی دسترسی به بازارهای سهام و بدهی را افزایش می دهد. بعد از اینکه این شرکت به مدت 12 ماه یک شرکت گزارشگری بوده است ، ممکن است با استفاده از یک فرآیند ثبت نام "فرم کوتاه" در پیشنهادات پیگیری شرکت کند. توانایی استفاده از این فرآیند هم زمان و هم هزینه تأمین مالی سهام آینده را کاهش می دهد.

به عنوان یک شرکت گزارشگری ، شفافیت وضعیت مالی و عملیات آن باعث می شود که برای به دست آوردن تأمین مالی بدهی مناسب تر شود. تزریق پول نقد از IPO همچنین ترازنامه را افزایش می دهد و شرکت را به عنوان کاندیدای بسیار قوی تر برای تأمین مالی بدهی تبدیل می کند.

نقدینگیIPO نقدینگی را برای بنیانگذاران شرکت ، کارمندان و سرمایه گذاران قبل از IPO که سهام شرکت را دارند ، فراهم می کند. در حالی که نقدینگی ممکن است بلافاصله به دلیل "قفل شدن" الزامات تحمیل شده توسط افراد تحت نظارت و سایر قوانین SEC تحقق نیافته باشد ، بودن یک شرکت دولتی وسیله ای برای سهامداران قبل از IPO برای کسب درآمد از ارزش سهام خود در مقطعی از آینده فراهم می کند.

نهادینه سازیمعامله عمومی به قامت یک شرکت به عنوان یک موسسه می افزاید که می تواند موقعیت رقابتی آن را ارتقا بخشد. فرآیند IPO به خودی خود باعث ایجاد تبلیغاتی می شود که ممکن است شناخت شرکت در بازار را تقویت کند. در نتیجه ، تأمین کنندگان ، فروشندگان و وام دهندگان غالباً شرکت را به عنوان یک ریسک اعتباری بهتر درک می کنند و مشتریان ممکن است آن را به عنوان منبع بهتری از محصولات یا خدمات درک کنند. قدمت یک شرکت دولتی همچنین می تواند توانایی خود را در جذب مدیران و کارمندان سطح بالا افزایش دهد.

مضرات IPO

در حالی که عمومی کردن مزایای قابل توجهی برای یک شرکت و سهامداران آن فراهم می کند ، الزامات مقرر شده توسط قوانین اوراق بهادار باعث ایجاد مضراتی برای شرکت و عملکرد آن می شود. این موارد شامل افزایش هزینه ها ، انطباق قانون اوراق بهادار ، تغییر در ساختار حاکمیت شرکت ها و تبدیل شدن به "برده به قیمت سهام" است.

هزینه هاهزینه های IPO شامل هزینه های شرکت در فرایند ارائه و هزینه های آینده شرکت گزارشگری است. هزینه های معمولی افزایش 50 میلیون دلار از طریق فرآیند IPO می تواند از 3. 5 میلیون دلار به 5 میلیون دلار باشد. افزایش پول کمتر می تواند درصد هزینه های ارائه را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. این هزینه ها شامل کمیسیون های تحت نوشتن ، هزینه های حقوقی و حسابداری ، SEC و انجمن ملی فروشندگان اوراق بهادار (NASD) ، هزینه های تشکیل پرونده ، هزینه مبادله ، چاپ مالی ، مسافرت و سایر هزینه های متفرقه مربوط به این پیشنهاد است. علاوه بر این هزینه های اولیه ، به عنوان یک شرکت گزارشگر مشمول قوانین اوراق بهادار ، از جمله Sarbanes-Oxley و الزامات لیست مبادله ، این شرکت هزینه های قابل توجهی در ارتباط با عملکرد خود خواهد داشت. این هزینه ها شامل هزینه ها و هزینه های مدیران خارجی ، بیمه مسئولیت مدیران و افسران ، هزینه های حسابداری و حقوقی ، هزینه های کنترل داخلی ، هزینه های چاپ برای گزارش های سهامدار و پروکسی ها و هزینه های روابط سرمایه گذار است. براساس نظرسنجی منتشر شده توسط Foley & Lardner LLP ، این هزینه ها به طور متوسط حدود 2. 37 میلیون دلار در سال ، شامل هزینه های بهره وری از دست رفته ، برای شرکت های دولتی با درآمد زیر 1 میلیارد دلار است.

هزینه ها فقط پولی نیستند. روند IPO می تواند تا شش ماه یا بیشتر طول بکشد. در این دوره ، تیم مدیریت اجرایی شرکت باید زمان و انرژی قابل توجهی را به IPO اختصاص دهد. این امر از زمان و توانایی مدیریت برای اداره تجارت شرکت فاصله می گیرد و ممکن است عملیات در طی فرآیند IPO رنج ببرد.

انطباق قانون اوراق بهادار. تعداد بیشماری از مشکلات مربوط به انطباق از IPO ناشی می شود. فرایند IPO محدودیت های شدیدی را در بازاریابی و فعالیت های تبلیغاتی شرکت در طول "دوره آرام" پیش از تشکیل بیانیه ثبت نام اعمال می کند. روند ثبت نام و گزارش شامل افشای اطلاعات قابل توجهی در مورد شرکت است که به راحتی در دسترس رقبای شرکت است. پس از اتمام IPO ، این شرکت موظف است گزارش های سه ماهه ، سالانه و فعلی را ارائه دهد که جزئیات عملکرد آن را نشان داده و رویدادهای اصلی را اعلام می کند. این افشای شامل اطلاعات دقیق در مورد عملیات ، جبران خسارت اجرایی ، نتایج مالی و مشتریان و فروشندگان مهم است. قبل از فراخوانی جلسه سهامداران ، باید بیانیه های پروکسی به SEC ارسال شود. این شرکت نمی تواند اطلاعات را به صورت انتخابی منتشر کند و باید مراقب باشد که اطلاعاتی که منتشر می کند دقیق و کامل باشد. خودی های شرکت و سهامداران عمده نیز باید برای گزارش مالکیت سهام و ممنوعیت های خود در معاملات کوتاه ، الزامات قانون مبادله را رعایت کنند. سرانجام ، مبادله هایی که در آن سهام شرکت معامله می شود ، دارای استانداردهای مختلف لیست است که الزامات حاکمیتی و افشای اضافی را تحمیل می کند.

تغییر در قوانین اوراق بهادار ناشی از قانون Sarbanes-Oxley ، مشکلات مربوط به انطباق را که یک شرکت دولتی باید برآورده کند (با افزایش هزینه مربوطه) تا حد زیادی افزایش داده است. اینها شامل استانداردهای حسابرسی و حسابرسی پیشرفته ، مسئولیت های اضافی برای مدیران مستقل شرکت ، توسعه و مستندات رویه های کنترل و گواهینامه های مدیرعامل و CFO است. الزامات صدور گواهینامه توسط مجازات های کیفری احتمالی برای تخلفات حمایت می شود.

تغییر در ساختار حاکمیت شرکت. یک لیست لیست از بورس اوراق بهادار اصلی این است که هیئت مدیره شرکت از اکثریت مدیران مستقل تشکیل می شود. مدیران مستقل نمی توانند افسران ، کارمندان ، سهامداران اصلی یا ارائه دهندگان خدمات خارجی باشند. مدیران مستقل باید کمیته های حسابرسی ، جبران خسارت و مدیریت شرکت ها را تشکیل دهند. این بدان معناست که وظایف انتخاب و نظارت بر حسابرسان ، تعیین جبران خسارت اجرایی و تعیین نامزدهای هیئت مدیره و مسائل مربوط به دادرسی از مدیریت گرفته می شود و به "غریبه ها" داده می شود که ممکن است تجربه گذشته کمی در مورد عملکرد شرکت داشته باشند. یکی دیگر از الزامات لیست ، برگزاری جلسات سالانه سهامدار است. مواردی از قبیل فراخوان جلسات و ارائه پیشنهادات به سهامداران اکنون باید مطابق با قوانین SEC انجام شود.

یک تغییر اساسی که توسط Sarbanes-Oxley به وجود آمد ، توانمندسازی مدیران مستقل بود."بهترین شیوه های" قبلی داشتن اکثریت مدیران مستقل اکنون با الزامات لیست مبادله اجباری شده است. مدیران مستقل متهم به نظارت بر مدیریت و حسابرسان شرکت هستند. برای اکثر شرکت ها ، به ویژه در مواردی که بنیانگذاران مدیریت اجرایی هستند ، تغییر ساختار حاکمیت شرکت ها ناشی از داشتن یک شرکت دولتی ممکن است تعدیل کند.

تبدیل شدن به یک برده به قیمت سهام. غالباً گفته می شود که یک پارچ بیس بال حرفه ای فقط به اندازه آخرین سفر خود خوب است و مدیرعامل یک شرکت عمومی فقط به اندازه سه ماه گذشته شرکتش خوب است. در حالی که یک بازار سیال و مایع در ارزش سهام یک شرکت ، ارزش سهام یک شرکت دولتی غالباً در معرض نوسان سریع است. قیمت سهام را می توان تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار داد ، که بر این اساس ممکن است مدیریت کنترل کمی داشته باشد. گزارش از درآمد سه ماهه می تواند بر اساس نتیجه کوتاه مدت منجر به تصمیم گیری شود که دیدگاه طولانی مدت برای شرکت بهتر باشد. روابط نزدیک بین جبران خسارت اجرایی و ارزش خالص شخصی آنها با نتایج عملیاتی ، معضل جستجوی نتایج کوتاه مدت را در قربانی دیدگاه بلند مدت تقویت می کند. وال استریت می تواند بی تاب باشد و مانند گلدان های بیس بال ، ممکن است تمایل داشته باشد که فقط به دنبال نتایج فوری گذشته باشد تا تصویر بزرگ.

از دست دادن ارزش سهام می تواند منجر به عواقب وخیم شود ، مانند دادخواستهای سهامدار ، از دست دادن اعتماد به نفس در مدیریت و تصرفات خصمانه احتمالی. دادخواستها می توانند ناشی از کاهش ناگهانی قیمت سهام باشند. دادخواست سهامدار می تواند بسیار پر هزینه و مدیریت حواس پرتی از اداره تجارت باشد. اخیراً فعالیت سهامدار در حال افزایش است و نارضایتی از مدیران (از جمله مدیریت اجرایی در هیئت مدیره) توسط سهامداران سهامداران تأیید مدیران مشهود است. پیشنهادهای مختلفی از جمله حذف اجباری مدیرانی که اکثریت تأیید سهامداران در انتخابات را به دست نمی آورند ، فشارهای مدیریت را افزایش می دهد تا به صورت سه ماهه انجام شود. اگر شرکتی با تحلیلگران و سهامداران از دست بدهد ، سهام آن ممکن است کاهش ارزش اضافی داشته باشد ، که می تواند منجر به جذابیت آن برای یک پیشنهاد تصاحب خصمانه شود. تصاحب موفق ، به ویژه تصرف خصمانه ، می تواند منجر به حذف بنیانگذاران این شرکت از سمت های مدیریت شود.

نتیجه

در حالی که عموم مردم می توانند تأثیرات مثبت زیادی بر روی یک شرکت و عملکرد آن داشته باشند ، این تأثیرات مثبت باید در برابر مضرات متعادل شود. رفتن عمومی به طور چشمگیری فرهنگ یک شرکت را تغییر می دهد و تأثیر مداوم در عملیات تجاری دارد. تعیین اینکه آیا عمومی رفتن یک دوره مناسب برای یک شرکت برای پیگیری است ، یک تصمیم اصلی است و باید قبل از این دوره توسط مدیریت با دقت در نظر گرفته شود.