روند مصرف الکل در استرالیا بیش از 13 سال: آیا روند وارونگی وجود داشته است؟

نظریه جمع آوری Skog در مورد مصرف الکل پیش بینی کرد که تغییر در مصرف الکل در بین انواع نوشیدنی ها در یک جمعیت همزمان می شود. هدف از این مقاله بررسی این تئوری در زمینه استرالیا است. ما بررسی کردیم که آیا از سال 2001 تا 2013 تغییر جمعی در مصرف الکل در استرالیا وجود دارد ، تخمین زده شده است که مصرف الکل در معرض خطر غیر خطر و مشروبات الکلی پرخطر است و روند قسمت های درمان الکل را بررسی کرده است.

مواد و روش ها

از داده های مربوط به نظرسنجی های خانگی استراتژی ملی مواد مخدر 2001-2013 (127. 916 نفر) برای برآورد شیوع و مصرف الکل ممتنع ، مشروبات الکلی پرخطر و مشروبات الکلی مکرر اپیزودیک استفاده شد. قسمتهای درمانی بسته ثبت شده در الکل و سایر خدمات درمانی دارویی حداقل داده های ملی (608،367 نفر) از سال 2001 تا 2013 برای بررسی روند قسمت های درمان الکل بسته استفاده شد.

نتایج

نتیجه

این یافته ها تا حدی با تئوری جمع آوری Skog سازگار است. بعد از یک دهه صعود طولانی ، در مصرف الکل یک چرخش وجود داشته است ، زیرا در جمع آوری میزان مصرف الکل در تقریباً همه نوع نوشیدنی ها مشهود است. همچنین یک چرخش در میزان جستجوی درمان وجود داشت که در سال 2007 به اوج خود رسید و سپس به طور پیوسته کاهش یافت. زمان این چرخش با سطح نوشیدن متفاوت است ، در حالی که مشروبات الکلی بدون خطر در سال 2004 به اوج مصرف خود می رسند و مشروبات الکلی پر خطر در سال 2010 به اوج مصرف خود می رسند.

زمینه

مصرف الکل دلیل 60 بیماری مختلف است [1] و به بیش از سه میلیون کشته در سراسر جهان در هر سال کمک می کند [2]. در استرالیا ، این یک عامل اصلی مرگ و میر قابل پیشگیری و بستری است که به 4. 28 ٪ از کل سالهای تعدیل شده ناتوانی (DALYS) و 4. 27 ٪ از کل مرگ و میرها در سال 2013 کمک می کند [3]. مصرف الکل نیز یک بار مالی قابل توجه است. در سال 2010 ، کل هزینه مشکلات مربوط به الکل در استرالیا بیش از 14 میلیارد دلار بود [4]. مصرف سرانه در سراسر جهان در سال 2010 برای افراد بالای 15 سال 6. 2 لیتر بود. در انگلستان 11. 8 لیتر ، 10. 2 لیتر در کانادا ، 9. 2 لیتر در ایالات متحده و 12. 2 لیتر در استرالیا بود [2].

نظارت و کاهش مصرف سرانه تمرکز اصلی بسیاری از سیاست های بین المللی الکل و اقدامات پیشگیری است زیرا آسیب های مربوط به الکل در جمعیت به شدت با مصرف الکل در ارتباط است [5]. همچنین پیشنهاد شده است که مصرف سرانه منعکس کننده فرهنگ آشامیدنی یک کشور است و تغییر در مصرف الکل باعث هماهنگ شدن در انواع نوشیدنی ها در یک جمعیت ، از سبک تر تا نوشیدنی های سنگین تر می شود [6]. نظریه جمع آوری Skog در مورد مصرف الکل [6] توضیحی اجتماعی برای این تغییر جمعی در مصرف الکل در کل جمعیت ارائه می دهد. نوشیدن یک پدیده اجتماعی است و مشروبات الکلی هنجارهای نوشیدن اجتماعی را از طریق تعامل با دیگران می آموزند. مشروبات الکلی به شدت تحت تأثیر رفتار استفاده از الکل همسالان خود قرار دارند و در عین حال بر رفتار نوشیدن دیگران تأثیر می گذارد. این تأثیرات متقابل بین مشروبات الکلی تحت تأثیر تغییرات جمعی مصرف الکل در یک جمعیت است. پیش بینی این نظریه این است که تغییرات در مصرف سرانه باید با تغییر در مصرف در انواع نوشیدنی ها و مضرات مربوط به الکل همراه باشد. شواهد تجربی معقول برای این پیش بینی وجود دارد ، با کمترین مصرف سرانه ، شیوع کمتری از مشروبات الکلی سنگین ، مصرف کمتر در توزیع مصرف و سطح پایین تر آسیب های مربوط به الکل در جمعیت را پیش بینی می کند [5 ، 7 ، 8].

مطالعات اخیر در استرالیا از روند واگرایی در مصرف الکل و مضرات مربوط به الکل خبر داده است. به عنوان مثال ، در بین جوان استرالیایی ها ، میزان ممتنع در چند سال گذشته افزایش یافته است ، اما به همین ترتیب آسیب و آسیب ناشی از الکل نیز دارد [9 ، 10]. در کل جمعیت استرالیا ، تعداد بستری های مربوط به الکل بین سالهای 2001 و 2010 بیش از 50 ٪ در دوره ای افزایش یافته است که در آن مصرف سرانه تنها 3 ٪ افزایش یافته است [11] و میزان پرهیز در بین نوجوانان استرالیا 50 ٪ افزایش یافته است [9]روند مشابهی در سایر کشورهای با درآمد بالا مانند سوئد [12] و انگلیس [13] گزارش شده است.

قطبش الگوهای آشامیدنی به عنوان توضیحی در مورد روند واگرا در میانگین میزان مصرف در جمعیت و آسیب های مربوط به الکل ارائه شده است [13]. این فرضیه این است که این مصرف بیشتر در بین نوشابه های سبک کاهش یافته است ، که بیشتر آنها اکنون از آن خودداری می کنند ، در حالی که مشروبات الکلی سنگین درگیر نوشیدن خطرناک تر هستند.

هدف از این مقاله بررسی شواهدی در مورد فرضیه جمع آوری و قطبش در مشروبات الکلی استرالیا است. در این مقاله داده های جمعیتی در مورد تغییر در استفاده از الکل و جستجوی درمان ارائه شده و روند آنها را در انواع مختلف نوشیدنی ها در طی یک دوره 13 ساله بررسی می کند. از دو منبع داده اصلی-بررسی ملی استراتژی مواد مخدر (NDSHS) و الکل و سایر خدمات درمانی دارویی حداقل داده های ملی (AODTS-NMDS) استفاده شده است. NDSHS بزرگترین داده های نماینده ملی در مورد مصرف الکل در استرالیا است. AODTS-NMDS قسمتهای درمانی را در کلیه آژانسهای دولتی و غیر دولتی با بودجه عمومی که الکل و سایر خدمات درمانی را ارائه می دهند ، ثبت کرد. نظرسنجی های ملی ممکن است مصرف الکل را به دلیل تعصب کم گزارش و عدم پاسخ ، دست کم بگیرد [14]. داده های درمانی ملی با مشکلات شدیدتر در رابطه با الکل ، اطلاعات مربوط به استرالیایی ها را ارائه می دهد. بنابراین ، داده های نظرسنجی و درمان در کنار هم ، مروری بر جامع تر از مصرف الکل و آسیب در استرالیا ارائه می دهند.

روش

داده های بررسی در مورد استفاده از الکل

نمونه

نمونه ها از NDSHS های متوالی سه ساله که بین سالهای 2001 تا 2013 انجام شده است ، تهیه شده است. بررسی 2013 جدیدترین داده های نماینده ملی در مورد مصرف الکل در استرالیا بود و این داده ها در سال 2015 منتشر شد. NDSHSS در کلیه کشورها و سرزمین های استرالیا انجام شد.، با اندازه کلی نمونه بیش از 23000 در هر نظرسنجی. اندازه کل نمونه مورد استفاده در این مطالعه 127. 916 بود. NDSHSS به عنوان نماینده جمعیت استرالیا در سن 14 سال یا بالاتر طراحی شده است و این نظرسنجی برای تنظیم هرگونه اختلاف ناشی از اجرای آن و تراز کردن نمونه ها با جمعیت استرالیا انجام شده است.

خانوارها به طور تصادفی با استفاده از یک طرح طبقه بندی شده چند مرحله ای بر اساس مناطق محلی آماری انتخاب شدند [15] و مخاطب عضو خانوار 14 سال یا بالاتر بود که تولد آنها در کنار خانواده بود. داده ها عمدتاً از طریق روش "افت و جمع آوری" در طی پنج نظرسنجی (60-100 ٪) بدست آمد. پرسشنامه های خودآزمایی تحویل داده شد و از طریق/از خانواده ها جمع آوری و جمع آوری شد. برای نظرسنجی های 2001 ، 2004 و 2007 ، جمع آوری داده ها با مصاحبه های چهره به چهره و/یا مصاحبه های تلفنی به کمک رایانه تقویت شد. میزان پاسخ بین 46 تا 56 درصد در بین نظرسنجی ها است و این قابل مقایسه با سایر بررسی های مواد مخدر و الکل در استرالیا و بین المللی در مقیاس بزرگ است [16 ، 17]. توضیحات مفصل از ویژگی و روش نمونه را می توان در جای دیگر یافت [18-20].

معیارهای

چهار بعد مصرف الکل مورد بررسی قرار گرفت. اول ، پرهیز از اندازه گیری "آیا در 12 ماه گذشته نوشیدنی الکلی از هر نوع داشته اید". دوم ، مصرف الکل با اقدامات فرکانس فارغ التحصیل تخمین زده شد. دامنه پاسخ برای کمیت هیچ/1-2 نوشیدنی/3-4 نوشیدنی/5-6 نوشیدنی/7-10 نوشیدنی/11-19 نوشیدنی و 20 نوشیدنی و بیشتر نوشیدنی و دامنه پاسخ برای هر پاسخ کمیت روزمره/5- بود6 روز در هفته/3-4 روز در هفته/1-2 روز در هفته/2-3 روز در ماه/حدود 1 روز در ماه/کمتر و هرگز. حجم کل مصرف شده توسط هر یک از شرکت کنندگان با ضرب فرکانس و کمیت (با استفاده از نقاط میانی تعیین شده توسط توزیع log-normal برای تنظیم تعصب ناشی از توزیع ناچیز مصرف الکل) محاسبه شد. برای اندازه گیری کمیت ، حد بالایی بالاترین دسته (20 یا بیشتر نوشیدنی) 50 (یعنی نوشیدنی 20-50) قرار گرفت ، و نقطه میانی تخمین زده شده با استفاده از این مرز فوقانی 27 بود. استحکام تحلیل های ما و نتایج مشابه بود. برای شرکت کنندگان که بیش از 365 مورد نوشیدن را گزارش کرده اند ، مصرف آنها از سنگین ترین 365 نوبت آنها محاسبه شده است. سوم ، نوشیدن پرخطر به عنوان مصرف دو نوشیدنی استاندارد یا بیشتر به طور متوسط در روز مطابق با دستورالعمل های شورای ملی بهداشت و پزشکی استرالیا تعریف شده است [22] و مطابق با آستانه تخمین خطر عمر برای مرگ و میر ناشی از الکل [23 ، 24]. چهارم ، نوشیدن مکرر اپیزودیک سنگین به عنوان نوشیدن 5 یا بیشتر نوشیدنی استاندارد در یک روز حداقل ماهانه تعریف شده است.

داده های اداری در مورد استفاده از خدمات درمانی

نمونه

تعداد قسمتهای درمانی بسته الکل از سال 2002 تا 2013 از AODTS-NMDS گرفته شده است. این مجموعه داده حاوی اطلاعاتی در مورد قسمت های درمانی در کلیه آژانس های دولتی و غیر دولتی با بودجه عمومی است که خدمات ویژه الکل و/یا سایر خدمات درمانی را ارائه می دهند. بیش از 90 ٪ آژانس ها داده ها را به AODTS-NMDS ارسال کردند. در طول دوره مطالعه 608367 قسمت درمان الکل وجود داشت. هنگامی که یکی از شرایط زیر اعمال شد ، یک قسمت درمانی (که می تواند بستری یا سرپایی باشد) بسته شد: (1) درمان به پایان رسید یا متوقف شده بود.(2) به مدت 3 ماه هیچ ارتباطی بین مشتری و ارائه دهنده درمان وجود نداشته است. و (3) تغییر در نوع اصلی درمان ، داروی اصلی نگرانی یا تنظیم تحویل وجود دارد. دسترسی به داده ها توسط انستیتوی بهداشت و رفاه استرالیا تصویب شد و استفاده از این داده ها توسط کمیته اخلاق انسانی دانشگاه کوئینزلند تصویب شد.

تحلیل داده ها

تمام تجزیه و تحلیل با استفاده از Stata 13 [25] انجام شد. برای مجموعه داده های NDSHS ، از دستور SVY برای تخمین آمار شیوع و فواصل اطمینان مربوطه استفاده شد تا طرح بررسی پیچیده را به خود اختصاص دهد. تفاوت در شیوع در طول سالها با استفاده از آمار F-Statistics طراحی شده است. تفاوت در مصرف در طول سالها با استفاده از آمار T مورد بررسی قرار گرفت. 0. 9-4. 5 ٪ داده های مفقود شده در اقدامات الکل در سالهای مختلف بررسی وجود دارد ، و از بین بردن زوج در برآورد شیوع استفاده شد.

برای مجموعه داده های AODTS-NMDS ، تعداد قسمت های درمانی در طول سالها توسط گروه های تولد و گروه های سنی ترسیم شده است. کل جمعیت هر گروه تولد از داده های سرشماری دفتر استرالیا به دست آمد و به عنوان مخرج برای محاسبه میزان درمان در هر 100000 نفر استفاده شد. تمام آمار مربوط به AODTS-NMDS آمار جمعیت (بر خلاف آمار نمونه) بود و هرگونه تفاوت نشان دهنده تفاوت واقعی در جمعیت بود. تمام یافته ها در شکل های نشان داده شده در بخش نتایج خلاصه شده است. تمام تخمین های واقعی ، فواصل اطمینان مربوطه و آمار جمعیت مورد استفاده برای تولید این ارقام در پیوست نشان داده شده است.

نتایج

استفاده از الکل از خطر غیر خطر و مشروبات الکلی پرخطر

شیوع ممتنع ، مشروبات الکلی پرخطر و مشروبات الکلی بدون خطر ، 2001-2013

تخمین مصرف مشروبات الکلی پرخطر و مشروبات الکلی بدون خطر ، 2013-2013

استفاده از الکل از نوشابه های اپیزودیک سنگین و مکرر

تغییر در شیوع نوشیدنی های مکرر اپیزودیک سنگین و نوشیدنی های اپیزودیک سنگین غیر فرکانس در شکل 3 نشان داده شده است. شیوع نوشیدنی های مکرر اپیزودیک سنگین از 27. 7 ٪ (95 ٪ CI: 27. 1-228. 4 ٪) در سال 2001 به 24. 91 ٪ کاهش یافته است.(95 ٪ CI: 24. 2-25. 6 ٪) 2013 ، F (1 ، 49001) = 32. 72 ، p<.001. The prevalence of non-frequent heavy episodic drinkers increased significantly from 55.9 % (95 % CI: 55.1 56.6 %) in 2001 to 57.6 % (95 % CI: 56.7 58.3 %) in 2004, F (1, 54565) = 11.11, p <.001, and decreased to 54.2 % (95 % CI: 53.4 54.9 %) in 2013, F (1, 51293) = 40.78, p <.001.

شیوع ممتنع ، نوشیدنی های مکرر اپیزودیک سنگین و نوشیدنی های اپیزودیک سنگین غیر فرکانس ، 2001-2013

مصرف تخمین زده شده و تعداد روزهای مشغول نوشیدن اپیزودیک سنگین در میان نوشیدنی های مکرر اپیزودیک سنگین ، 2001-2013

روند در جستجوی درمان

میزان درمان کلی از 335 در 100000 جمعیت در سال 2002 به 438 در 100000 جمعیت در سال 2007 افزایش یافته و سپس به 392 در 100000 کاهش یافته است (شکل 5). میزان درمان توسط گروههای تولد و گروههای سنی در شکل 6 نشان داده شده است. میزان درمان برای دو گروه قدیمی (1950-1959 و 1940-1940) به طور پیوسته کاهش یافته است. هیچ روند آشکاری برای گروه 1960-1969 وجود ندارد ، با این که میزان درمان بین 441 تا 512 در 100000 جمعیت بین سالهای 2002 و 2013 متفاوت است. این میزان برای گروه های جوانتر از سال 2002 افزایش یافته اما در زمان های مختلف به اوج خود رسید. برای گروه 1970-1979 ، میزان درمان بین سال 2002 (420 در 100000 جمعیت) و 2007 (591 در 100000 جمعیت) افزایش یافته است ، و این افزایش پس از سال 2007 کاهش یافته است. برای گروه های 1980-1989 ، این نرخ به سرعت بین 2002 و 2007 از 213 در 100000 جمعیت به 490 در 100000 جمعیت افزایش یافت و سپس از سال 2009 به 2013 کاهش یافت (424 در 100000 جمعیت). برای گروه 1990-1999 ، میزان درمان از سال 2002 (1. 97 در 100000 جمعیت) و اوج در سال 2010 (314 در 100000 جمعیت) افزایش یافته و بین سالهای 2010 تا 2013 (298 در 100000 جمعیت) پایدار است. تجزیه و تحلیل توسط گروه های سنی همچنین کاهش در قسمت های درمانی در کلیه گروه های سنی در سال 2013 را نشان داد (شکل 7).

تعداد قسمتهای درمانی در 100000 جمعیت.*شماره ها کاهش یافته است زیرا داده های نیو ساوت ولز در سال 2008/2009 ناقص بود

تعداد قسمتهای درمانی در 100000 جمعیت توسط گروه تولد.*شماره ها کاهش یافته است زیرا داده های نیو ساوت ولز در سال 2008/2009 ناقص بود

تعداد قسمتهای درمانی در هر 100000 جمعیت براساس گروه سنی.*شماره ها کاهش یافته است زیرا داده های نیو ساوت ولز در سال 2008/2009 ناقص بود

بحث

در این مطالعه روند مصرف الکل بیش از 13 سال از سال 2001 تا 2013 در نمونه های نماینده ملی از جمعیت استرالیا بررسی شده است. این یافته ها حاکی از تغییر روند افزایش به کاهش در مصرف الکل در استرالیا است. این مطابق با داده های فروش است که نشان می دهد افزایش سرانه بین سالهای 2001 تا 2007 و کاهش پس از آن [26]. کاهش مصرف الکل در سالهای بعد در انواع نوشیدنی ها مشاهده شد. در شیوع هر دو مشروبات الکلی پرخطر و مشروبات الکلی مکرر اپیزودیک کاهش یافته است. میزان درمان به دنبال افزایش شدید برای گروه تولد جوان در اوایل سال 2000 اما در سالهای بعد تثبیت یا کاهش یافته است. در گروه قدیمی تر ، میزان جستجوی درمان از سال 2002 به طور پیوسته کاهش یافته است. این مطالعه روند مصرف الکل را بیش از 13 سال از سال 2001 تا 2013 در نمونه های نماینده ملی از جمعیت استرالیا بررسی کرده است. این یافته ها حاکی از تغییر روند افزایش به کاهش در مصرف الکل در استرالیا است. این مطابق با داده های فروش است که نشان می دهد افزایش سرانه بین سالهای 2001 تا 2007 و کاهش پس از آن [26]. کاهش مصرف الکل در سالهای بعد در انواع نوشیدنی ها مشاهده شد. در شیوع هر دو مشروبات الکلی پرخطر و مشروبات الکلی مکرر اپیزودیک کاهش یافته است. میزان درمان به دنبال افزایش شدید برای گروه تولد جوان در اوایل سال 2000 اما در سالهای بعد تثبیت یا کاهش یافته است. در گروه قدیمی تر ، میزان جستجوی درمان از سال 2002 به طور پیوسته کاهش یافته است. این مطالعه روند مصرف الکل را بیش از 13 سال از سال 2001 تا 2013 در نمونه های نماینده ملی از جمعیت استرالیا بررسی کرده است. این یافته ها حاکی از تغییر روند افزایش به کاهش در مصرف الکل در استرالیا است. این مطابق با داده های فروش است که نشان می دهد افزایش سرانه بین سالهای 2001 تا 2007 و کاهش پس از آن [26]. کاهش مصرف الکل در سالهای بعد در انواع نوشیدنی ها مشاهده شد. در شیوع هر دو مشروبات الکلی پرخطر و مشروبات الکلی مکرر اپیزودیک کاهش یافته است. میزان درمان به دنبال افزایش شدید برای گروه تولد جوان در اوایل سال 2000 اما در سالهای بعد تثبیت یا کاهش یافته است. در گروه قدیمی تر ، میزان جستجوی درمان از سال 2002 به طور پیوسته کاهش یافته است.

این یافته ها تا حدی با تئوری جمع آوری Skog سازگار است و نشان می دهد که مصرف الکل در کنسرت در جمعیت به بالا و پایین حرکت می کند. نظریه جمع آوری به ویژه در توضیح روند مصرف طولانی مدت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. راسو ، و همکاران.[7] تغییرات جمعی در مصرف الکل در فنلاند ، نروژ و ایالات متحده را طی سه دهه گزارش داد. این مطالعه تحقیقات قبلی را با نشان دادن اینکه زمان ، میزان و میزان تغییرات در انواع مختلف نوشیدنی ها در طی تغییر روند متفاوت است ، گسترش می دهد. در استرالیا ، در حالی که مصرف سرانه کلی در سال 2007 به اوج خود رسید [26] ، شیوع افراد ممتنع در سال 2004 به پایین ترین نقطه رسید و پس از آن دوباره برگشت. مصرف در هر نوشیدنی خطرناک نیز در سال 2004 به اوج خود رسید و قبل از اوج در کل جمعیت. اوج مصرف مشروبات الکلی پرخطر در سال 2010 رخ داده است که از بقیه جمعیت عقب مانده است. این زمان دیفرانسیل تغییر روند می تواند واگرایی در مصرف الکل و آسیب الکل گزارش شده در مطالعات قبلی را توضیح دهد [10 ، 11] ، و این واگرایی یک حالت گذرا در طول تغییر روند است. در اوایل تغییر روند ، نوشابه های سبک ممکن است مصرف خود را کاهش دهند یا در حالی که مشروبات الکلی سنگین به افزایش مصرف خود ادامه می دهند ، خودداری کنند. چنین تفاوت در زمان تغییر روند ممکن است ناشی از موانع بین نوشابه های سبک و سنگین باشد که مانع تأثیر متقابل نوشابه های سبک و سنگین بر نوشیدن یکدیگر می شود. به عنوان مثال ، قابل قبول است که نوشابه های سبک و سنگین در شبکه های همسالان بسیار متفاوت معاشرت می کنند و تأثیر متقابل نوشابه های سبک و سنگین را کاهش می دهند. یافته های ما مطابق با این احتمال است که تغییر اخیر روند مصرف الکل در استرالیا ممکن است توسط نوشابه های سبک انجام شود ، یعنی تغییر در کشت نوشیدن در میان نوشابه های سبک شروع شده است ، و به آرامی بیشتر در معرض خطر مشروبات الکلی قرار گرفته استدوره یک دوره 5 تا 6 ساله.

داده های بررسی علائم چرخش در مصرف الکل پس از یک دهه طولانی را نشان می دهد ، و داده های درمانی نیز با این روند سازگار بودند. تعداد کلی قسمتهای درمانی از سال 2002 افزایش یافته ، در سال 2007 به اوج خود رسید و پس از آن کاهش یافت. تعداد قسمت های درمانی برای دو گروه قدیمی از سال 2002 کاهش یافته است. در حالی که در گروه های جوان تر ، آنها به طور کلی از سال 2002 به 2009 افزایش یافته اند اما از سال 2010 کاهش یافته است. کاهش قسمت های درمانی در سالهای اخیر سازگار با کاهش در کاهششیوع مشروبات الکلی پرخطر و نوشیدنی های اپیزودیک سنگین در همین مدت. با این حال ، لازم به ذکر است که الکل یکی از مهمترین مشارکت کنندگان در بار بیماری در استرالیا است [11]. در سال 2010 ، بیش از 150،000 بستری در بیمارستان به طور مستقیم به مصرف الکل نسبت داده شد. سرمایه گذاری مداوم در پیشگیری از سطح جمعیت و مداخلات درمانی برای کاهش بیشتر مضرات مربوط به الکل مورد نیاز است. به عنوان مثال ، یک سیستم مالیاتی حجمی دقیق در مورد الکل [27] ، حداقل قیمت برای هر نوشیدنی استاندارد [28] و افزایش سن مشروبات الکلی به 21 [29] پتانسیل برای کاهش بیشتر مصرف الکل و مضرات مرتبط با آن را دارد. با افزایش آگاهی عمومی در مورد آسیب الکل ، ممکن است افزایش تغییرات در کشت آشامیدنی به جمعیتی که در برابر تغییر مقاومت بیشتری دارند ، آسان تر شود [30] ، مانند مشروبات الکلی پرخطر در مناطق روستایی [31].

محدودیت ها

اگرچه در مطالعه حاضر از داده های ملی از نمونه های بزرگ و نماینده استفاده شده است ، اما بدون محدودیت نیست. اول ، NDSHS ها مبتنی بر گزارش خود بودند و ممکن است گزارش زیر گزارش شود [14]. همچنین تغییراتی در روش جمع آوری داده ها وجود دارد که نظرسنجی های قبلی توسط چهره به چهره و/یا CATI تقویت شده است. علیرغم این دو محدودیت ، یک مطالعه جدید نشان داده است که NDSHSS منابع قابل توجهی از داده ها برای نظارت بر روند مصرف الکل در جمعیت استرالیا بودند [32]. دوم ، NDSHSS افراد بدون خانه ثابت را از بین برد و بنابراین نتوانست برخی از مشروبات الکلی پرخطر مانند افراد بی خانمان و افراد موجود در اسکان گذرا یا تنظیمات نهادینه را به دست بگیرد. استفاده از داده های درمانی ملی این محدودیت های نظرسنجی را با ارائه اطلاعات در مورد جمعیت با مشکلات مربوط به الکل که ممکن است در بررسی خانواده از دست رفته باشد ، تکمیل می کند. با این حال ، داده ها محدود به بیمارانی است که الکل را به عنوان داروی اصلی نگرانی خود معرفی می کنند. این ممکن است کاربران وابسته به Polysubstance را حذف کند [33]. سوم ، ADOTS-NMDS شامل بیماران خدمات درمانی ارائه شده توسط آژانس های انتفاعی خصوصی نیست. با این حال ، این بعید است که بر نتایج و نتیجه گیری در این مطالعه تأثیر بگذارد ، زیرا بخش درمانی برای انتفاعی خصوصی بر خلاف ایالات متحده ، در استرالیا بسیار ناچیز است. چهارم ، تعداد قسمتهای درمانی می تواند تحت تأثیر بودجه و سایر عوامل مانند تغییر در ظرفیت باشد که بر حجم خدمات تأثیر می گذارد. با وجود این محدودیت ها ، هر دو داده درمانی و داده های پیمایشی به این نتیجه می رسند که مصرف الکل بین سالهای 2007 تا 2010 به اوج خود رسیده است ، و این نتیجه گیری با داده های فروش استرالیا سازگار است.

نتیجه

پس از یک دهه افزایش در مصرف الکل استرالیا در مصرف الکل استرالیا اتفاق افتاده است ، زیرا در سالهای اخیر با کاهش جمعی در مصرف الکل در تقریباً همه نوع نوشیدنی ها مشهود است. داده های درمانی اداری همچنین معکوس روند مشابهی را در جستجوی درمان نشان داد ، با این که میزان درمان در سال 2007/08 به اوج خود رسید و سپس کاهش یافت. زمان تغییر روند بین انواع مختلف مشروبات الکلی متفاوت است ، با نوشیدن نوشابه منجر به تغییر می شود. علیرغم کاهش اخیر در مصرف الکل ، الکل یکی از مهمترین کمک کنندگان در بار بیماری در استرالیا بود. تلاش های مداوم برای کاهش بیشتر آسیب های مربوط به الکل در جمعیت استرالیا لازم است.