ارزهای رمزنگاری

ارزهای رمزپایه - منابع ارزهای رمزنگاری شده (مقاله دستور کار 4 A-4B)

زمینه

در ژوئیه سال 2018 ، هیئت استاندارد بین المللی حسابداری (هیئت مدیره) در مورد منابع ارزهای رمزپایه بحث کرد. هیئت مدیره از کارکنان خواسته است تا در مورد (i) چگونه یک نهاد می تواند استانداردهای موجود IFRS را در حسابداری از منابع ارزهای رمزنگاری کند ، به دنبال مشاوره کمیته باشند.(ب) این که آیا تنظیم استاندارد برای منابع ارزهای رمزنگاری و (iii) ضروری است ، اگر چنین باشد ، آیا این باید اولویت برای هیئت مدیره باشد و چه نوع فعالیت تنظیم استاندارد باید انجام دهد.

تجزیه و تحلیل کارکنان

کارکنان ماهیت ارزهای رمزنگاری را در نظر گرفته اند و نتیجه می گیرند که ارزهای رمزنگاری تعریف دارایی مالی را برآورده نمی کنند زیرا (i) ارزهای رمزنگاری شده از ویژگی های "پول نقد" ندارند زیرا شواهد کافی برای حمایت از موقعیتی وجود ندارد که آنها به طور گسترده ای پذیرفته شوند. یک واسطه مبادله و (ii) اگرچه ارزهای رمزنگاری شده یک واحد ارزش را در یک blockchain نشان می دهند ، اما این واحد حق قراردادی را برای دریافت پول نقد از یک نهاد دیگر یا مبادله دارایی های مالی یا بدهی ها در شرایط بالقوه مطلوب ، در عوض دارندگان فراهم نمی کند. یک رمزنگاری باید رمزنگاری را در یک مبادله تخصصی بفروشد تا پول نقد برای آن بدست آورد. از طرف دیگر ، ارزهای رمزپایه ابزار عدالت در یک نهاد دیگر نیستند زیرا آنها علاقه باقیمانده به یک نهاد دیگر را به دارنده ارائه نمی دهند. ارزهای رمزپایه نیز قراردادی نیستند که در ابزارهای سهام خود این نهاد مستقر شود. علاوه بر این ، ارزهای رمزنگاری شده طبق بیانیه IAS 7 جریان نقدی معادل نقدی نیستند زیرا در حال حاضر ارزش ارزهای رمزنگاری شده در معرض خطر قابل توجهی از تغییرات در ارزش است.

کارکنان فکر می کنند که این نهاد دارایی های رمزنگاری شده با استفاده از دارایی های نامشهود IAS 38 را به خود اختصاص می دهد ، مگر اینکه مشخص شود که آنها در محدوده یک استاندارد IFRS دیگر هستند (به عنوان مثال موجودی IAS 2 وقتی اشخاص ارزهای رمزپایه را برای فروش در دوره عادی تجارت نگه می دارند).

اگر استفاده از رمزنگاری به حدی تکامل یابد که از آن به عنوان یک واسطه مبادله و واحد حساب استفاده شود ، کارکنان فکر می کنند که یک نهاد در آن زمان این شرایط را مجدداً ارزیابی می کند.

کارکنان ضرورت تنظیم استاندارد را برای منابع ارزهای رمزنگاری شده در چشم انداز: تجزیه و تحلیل می کنند:

1. سودمندی اطلاعات مالی زیرا برخی مباحث مربوط به اندازه گیری ارزهای رمزپایه (یعنی هزینه تاریخی یا ارزش منصفانه) وجود دارد که اطلاعات مفیدی را برای کاربران صورتهای مالی ارائه می دهد
2. شیوع دارایی های رمزنگاری با در نظر گرفتن واگرایی در عمل (برخی از نهادها آن را تحت ابزار IAS 39 مالی حساب می کنند: شناخت و اندازه گیری یا IFRS 9 ابزار مالی در حالی که برخی دیگر آن را تحت IAS 38 یا IAS 2 به حساب می آورند) همانطور که از تحقیقات عمومی ذکر شده استموجودات لیست شده.

کارکنان سه پروژه تنظیم استاندارد ممکن را که هیئت مدیره می تواند در نظر گرفته باشد ، تجزیه و تحلیل کرده است:

• رویکرد A - توسعه یک استاندارد سرمایه گذاری که شامل برخی از جنبه های حسابداری IAS 25 برای سرمایه گذاری (خارج شده در سال 2001) است و معاملات سرمایه گذاری سوداگرانه (به عنوان مثال سرمایه گذاری در ارزهای رمزپایه) و سرمایه گذاری در مواردی که به عنوان فروشگاهی از ارزش (به عنوان مثال طلا یا آثار هنری) برگزار می شود ، ضبط می کند. در محدوده IFRS 9 یا IAS 40 دارایی سرمایه گذاری نیستند.
• رویکرد B - اصلاح دامنه IAS 38 برای صراحت ارزهای رمزنگاری شده از دامنه آن و سپس به طور خاص شامل ارزهای رمزنگاری شده در محدوده یک استاندارد دیگر ، به عنوان مثال ، IFRS 9 یا IAS 40 است.
• رویکرد C-به تعویق انداختن استاندارد و هیئت مدیره می تواند از کمیته بخواهد تصمیم گیری در مورد دستور کار را منتشر کند و یا فقط الزامات افشای ارزهای رمزنگاری شده یا تشخیص ، اندازه گیری و الزامات افشای را برجسته کند. سپس هیئت مدیره می تواند در تاریخ بعدی به عنوان بخشی از در نظر گرفتن اینكه آیا شروع به كار در پروژه ها در خط لوله تحقیقاتی هیئت مدیره كند ، شواهد شیوع را تجدید نظر كند.

توصیه کارکنان

این مقاله حاوی توصیه کارکنان نیست. در عوض ، کارکنان به دنبال توافق با کمیته در مورد تجزیه و تحلیل الزامات در استانداردهای IFRS هستند که در مورد منابع رمزنگاری شده در بالا اعمال می شود و به توصیه های کمیته برای هیئت مدیره در رابطه با گزینه های تنظیم استاندارد علاقه مند هستند.

بحث

قبل از شروع بحث ، تعدادی از اعضای کمیته فکر می کنند که این مسئله فوری است که هیئت مدیره باید به آن توجه کند. مشاهده می شود که بیشتر خبرنگاران اکنون IFRS 9 را از طریق اندازه گیری سود یا ضرر به قیاس ، به تصویب رسانده اند ، که با تجزیه و تحلیل کارکنان کاملاً متفاوت است. در طول بحث ، تعدادی از اعضای کمیته نظرات خود را در مورد عدم توافق با این تحلیل بیان کرده بودند که رمزنگاری یک دارایی نامشهود است زیرا به هیچ وجه در عملیات استفاده نمی شود. از مدل عمر مفید نامشخص نمی توان برای ارزهای رمزنگاری استفاده کرد زیرا این مدل فرض می کند که دارایی تولید جریان نقدی را حفظ می کند. برخی از اعضا تصور می کردند که رمزنگاری نیاز به استهلاک دارد. با این حال ، اعضای دیگر خاطرنشان كردند كه به عنوان یك نامحدود زندگی نامحدود ، دارایی استهلاک نمی شود ، بلكه در عوض مشمول الگوی اختلال است. با وجود این ، اکثریت اعضای کمیته با تجزیه و تحلیل کارکنان در مقاله 4A که شامل طبقه بندی ارزهای رمزنگاری شده به عنوان دارایی های نامشهود است ، به شرط آنکه این یک درک مشترک بر اساس الزامات فعلی در استانداردهای IFRS باشد.

صندلی همچنین با توجه به شیوع موضوع و پیچیدگی اندازه گیری ارزهای رمزنگاری شده ، برای بحث در مورد مسائل شناخت و اندازه گیری پیشنهاد کرد. مسئله اندازه گیری نه تنها برای ارزهای رمزپایه مورد بررسی قرار می گیرد بلکه برای سایر صنایع که با تجارت نشانه ها به روش های مختلف کار می کنند ، قابل استفاده خواهد بود. همچنین بحث برانگیز است اگر تغییرات در ارزش ارزهای رمزپایه ، که از نظر ماهیت سوداگرانه است ، در صورتی که ارزهای رمزنگاری شده به عنوان دارایی های نامشهود طبقه بندی شوند ، در سایر درآمد جامع ثبت می شوند ، زیرا ممکن است یک ارائه مناسب نباشد. یکی دیگر از اعضای کمیته اظهار داشت که ارزهای رمزنگاری هنوز در مقایسه با پول نقد به عنوان واسطه مبادله هنوز ناچیز هستند. مسئله برای جهان ناچیز است هرچند ممکن است برای یک موجود خاص قابل توجه باشد.

یکی از اعضای هیئت مدیره اظهار داشت که یک مسیر برای محدود کردن ارزهای رمزنگاری شده از IAS 38 و اجازه دادن به سلسله مراتب IAS است.

Cryptocurrencies - پیشنهادات اولیه سکه (مقاله دستور کار 4C)

زمینه

در ژوئیه سال 2018 ، هیئت مدیره در مورد ارزهای رمزنگاری شده بحث کرد و تصمیم گرفت حسابداری را برای نگه داشتن ارزهای رمزپایه و حسابداری برای ارائه سکه اولیه (ICO) به کمیته ارجاع دهد. توجه به حسابداری طرف اعتبار ورود است که نهاد مسئله Cryptoassets را در ICO حساب می کند.

تجزیه و تحلیل کارکنان فکر می کنند تعدادی از استانداردهای IFRS وجود دارد که یک نهاد ممکن است در تعیین الزامات تشخیص و اندازه گیری مناسب برای اعمال ICO ، از جمله IFRS 9 ابزار مالی ، IFRS 15 درآمد حاصل از قراردادها با مشتریان ، IAS 32 ابزار مالی را در نظر بگیرد:ارائه و IAS 37 مقررات ، بدهی های احتمالی و دارایی های احتمالی. در بعضی موارد ، رمزنگاری صادر شده توسط یک نهاد در ICO ممکن است در محدوده استاندارد IFRS نباشد. به عنوان مثال ، اگر یک نهاد نسبت به دارنده یک رمزنگاری که در ICO پس از این مسئله صادر شده است ، هیچ تعهدی ندارد و فعالیت عادی نهاد مسئله رمزنگاری های جدید نیست (یعنی سرمایه گذار در ICO این تعریف را برآورده نمی کندمشتری در IFRS 15). در این صورت ، نهاد سیاست های حسابداری IAS 8 ، تغییر در تخمین ها و خطاهای حسابداری (IAS 8: 10 12) را برای تدوین و اعمال یک خط مشی حسابداری که اطلاعات مفید را در اختیار کاربران قرار می دهد ، اعمال می کند. کارکنان نتیجه گرفتند که حسابداری برای هر ICO بسته به حقوق و تعهدات متصل به ICO متفاوت است. این مقاله همچنین الزامات ارائه و افشای خاصی را برجسته می کند. توصیه کارکنان کارکنان به دنبال توافق از کمیته در مورد تجزیه و تحلیل فوق هستند و مقاله حاوی توصیه کارکنان نیست.

بحث

بیشتر اعضای کمیته با مقاله کارکنان موافق هستند و بسیار مهم است که ببینیم آیا تعهد سازنده ای برای سرمایه گذاران که از طریق ICO مشترک هستند یا توکن ها مشترک هستند ، وجود دارد. برخی از اعضای کمیته پیشنهاد کردند که یک نقشه راه یا چارچوب فرایند تفکر روشن را تنظیم کنند اما پاسخی نداده اند. هیچ اجماع یا تصمیمی حاصل نشده است.